Αμνάδα των ατμών

[στη μάνα μου...] ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟΧΥΤΗ 1 [...] Τα βλέφαρά μου κλείνουν προς το μάταιο. Σηκώνω στο φως τα κρυστάλλινα ποτήρια, είναι καθαρά; Γωνιές διαμαντιού ρίχνουν στο πρόσωπό μου, σκοτεινό σαν ένα ρυάκι τους γλιστρά. Οι πασχαλιές, οι πασχαλιές της Λαϊκής με προεκτείνουν μέχρι τον παράδει...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Παπαδάκη, Αθηνά 1945- (Συγγραφέας)
Μορφή: Βιβλίο
Γλώσσα:Greek
Έκδοση: Αθήνα : Καστανιώτης, 1983
Έκδοση:2η έκδ.
Σειρά:Νεοελληνική Ποίηση ; 14
Θέματα:
LEADER 03026namaa2200253 4500
001 main_639
003 GR-kkKDBK
005 20200728103311.0
006 a|||||r|||||||||||
008 001215s1983uuuu###|||| |||||u||||||gre d
040 |a GR-kkKDBK  |b gre  |d GR-kkKDBK  |e AACR2 
082 0 |a 889.1 
100 1 |4 aut  |a Παπαδάκη, Αθηνά  |d 1945-  |9 43210 
245 1 0 |a Αμνάδα των ατμών 
250 |a 2η έκδ. 
260 |a Αθήνα :  |b Καστανιώτης,  |c 1983 
300 |a 31 σ. ;  |c 16 εκ. 
490 0 |a Νεοελληνική Ποίηση ;  |v 14 
520 |a [στη μάνα μου...] ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟΧΥΤΗ 1 [...] Τα βλέφαρά μου κλείνουν προς το μάταιο. Σηκώνω στο φως τα κρυστάλλινα ποτήρια, είναι καθαρά; Γωνιές διαμαντιού ρίχνουν στο πρόσωπό μου, σκοτεινό σαν ένα ρυάκι τους γλιστρά. Οι πασχαλιές, οι πασχαλιές της Λαϊκής με προεκτείνουν μέχρι τον παράδεισο. Σώσε τους κραδασμούς μου, αμνάδα των ατμών. ΛΑΝΤΖΑ Η σκόνη πέφτει μαζί με το φως Ολόκληρη στοίβα άπλυτα πιάτα με περιμένει όπως βουνό τον προφήτη του, μία διέξοδος προς τη λευκότητα μάταιη μάταιη καθώς συνθλίβομαι από ημερομηνίες, κώδικες. Άλλοτε αποδημώ διάφανη. Η ώρα του θηλασμού δεν έχει γεύση. ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ Από τη βάρδια του άντρα μου, πυκνώνω σε σκοτάδι. Όσο για τότε στη μάνα, είχα, δεν μπορώ να πω, μια προίκα λευκή, το μόνο άσπρο που γνώρισα. Βεβήλωσαν την άνοιξη με τ' όνομά μου. ΣΥΓΥΡΙΣΜΑ Κι είναι φορές που αγγίζει την πληρότητα η συνήθεια. Μ' αγάπη και υποταγή προστατεύω τους άντρες μου. Συχνά, πληγώνω με βελονιές τα ρούχα για χάρη τους. Οι αλαζόνες δωματίων και συρταριών δεν έμαθαν, ταλέντο είναι σε ιέρειες ονείρων που ανάδειξα τις ταπεινές μου μαξιλαροθήκες. Είμαι γυναίκα, κάτι σαν μεσάνυχτα, με το πολύτιμο σκοτάδι ακόμη ακατέργαστο.  
650 4 |a Ελληνική ποίηση  |9 67825 
700 1 |a Παπαδάκη, Αθηνά  |d 1945-  |t Αμνάδα των ατμών  |9 133204 
942 |c BK 
999 |c 69029  |d 69029 
952 |0 0  |1 0  |4 0  |6 889_100000000000000_ΠΑΠ  |7 0  |9 86460  |a KDBK  |b KDBK  |d 2006-11-01  |i 0000000040150  |l 1  |o 889.1 ΠΑΠ  |p 0000000040150  |r 2019-04-29  |w 2019-04-29  |y BK  |z [ΑΡΕ: Κ36498]