Φάλαινα /

Φάλαινα /

Μια παράξενη, μια ακατάλυτη συμπάθεια είχε γεννηθεί μέσα μας για το όν αυτό που είχε έρθει εδώ να τερματίσει τη ζωή του, μια συμπάθεια που μας απομόνωνε μαζί του σ' εκείνη την ψυχρή αμμουδιά, ανάμεσα στον γκρεμό που έστεκε ασάλευτος και στα νερά που κινούνταν. Ήμασταν μόνοι - μόνοι με τη φάλαιν...

Disgrifiad llawn

Wedi'i Gadw mewn:
Manylion Llyfryddiaeth
Prif Awdur: Gadenne, Paul (Awdur)
Fformat: Llyfr
Cyhoeddwyd: Αθήνα : Άγρα, 2007
Pynciau:
Γαλλική λογοτεχνία
LEADER 02276namaa2200241 4500
001 main_61303
003 GR-kkKDBK
005 20191204063129.0
006 a|||||r|||||||||||
008 170921suuuuuuuu###|||||||||| ||||||### d
020 |a 978-960-325-683-0 
040 |a GR-kkKDBK  |b gre  |d GR-kkKDBK  |e AACR2 
084 |a ΞΔ 
100 1 |4 aut  |a Gadenne, Paul  |9 24941 
245 1 0 |a Φάλαινα /  |c Paul Gadenne 
260 |a Αθήνα :  |b Άγρα,  |c 2007 
520 |a Μια παράξενη, μια ακατάλυτη συμπάθεια είχε γεννηθεί μέσα μας για το όν αυτό που είχε έρθει εδώ να τερματίσει τη ζωή του, μια συμπάθεια που μας απομόνωνε μαζί του σ' εκείνη την ψυχρή αμμουδιά, ανάμεσα στον γκρεμό που έστεκε ασάλευτος και στα νερά που κινούνταν. Ήμασταν μόνοι - μόνοι με τη φάλαινα, με εκείνη την ανεξιχνίαστη μάζα από ζελατίνη όπου το κενό έπαιρνε χρώματα τόσο τρυφερά, και με κοινή συμφωνία, χωρίς μια λέξη, ενστερνιστήκαμε την υπόθεσή της. Αυτή η ήττα, αυτό το σιωπηλό σβήσιμο, όλα ξαναγίνονταν παρουσία. Η θέα της μας εκτόξευε έξω από το χρόνο, έξω απ' αυτή την παράλογη γη που μέσα στον πάταγο των εκρήξεων έμοιαζε να οδεύει ολοταχώς προς την τελευταία της περιπέτεια. Νομίζαμε πως αυτό που βλέπαμε ήταν απλώς ένα κήτος μισοχωμένο στην άμμο: ωστόσο αυτό που ατενίζαμε ήταν ένας νεκρός πλανήτης. 
650 7 |a Γαλλική λογοτεχνία  |9 65224 
700 1 |a Gadenne, Paul  |t Φάλαινα  |9 130830 
710 2 |4 pbl  |a Άγρα  |9 25943 
942 |c BK 
999 |c 66286  |d 66286 
952 |0 0  |1 0  |4 0  |6 ΞΔ_GAD  |7 0  |9 83434  |a KDBK  |b KDBK  |d 2017-09-21  |e Δωρεά Στ. Δελιαλή  |i 111672017  |l 0  |o ΞΔ GAD  |p 111672017  |r 2019-04-29  |w 2019-04-29  |y BK 

Eitemau Tebyg