Η άγρια εκείνη εποχή : τα σκληρά συναρπαστικά χρόνια της φυλακής: 1948-1958 - Κούρος, Απόστολος, 1924- (Θεμέλιο, 2008)
Χαράματα, δεν έχει ακόμα καλά-καλά φέξει, όταν φτάνουμε στα Γιούρα. Μπροστά μαs υψώνεται έναs μαύροs και σκοτεινόs ξερόβραχος. Διακρίνουμε το στρατόπεδο στην πλαγιά: μόλις ξεχωρίζουν στη σειρά άσπρα αντίσκηνα με φόντο το σκοτεινό βράχο. Αποβιβαζόμαστε, μουδιασμένοι και αμήχανοι για το τι μαs περιμένει. Δύο βλοσυροί ανθρωποφύλακες μαs "υποδέχονται" με βρισιές και απειλές. Μαs οδηγούν σ' ένα χαντάκι-δρόμο, δεξιά κι αριστερά τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Απορημένοι, κοιτάζουμε περίεργα γύρω μαs. Μόλις διακρίνουμε μερικές ανθρώπινεs σκιές να γλιστρούνε στο μισοσκόταδο. Δειλά-δειλά προσπαθούν να πλησιάσουν το συρματόπλεγμα, να μάθουν, μαs κοιτούν περίεργα. Γι' αυτούs είμαστε άνθρωποι που έρχονται από τον έξω κόσμο. Μερικοί φοράν τις ριγέ φορεσιές της φυλακήs, ρακένδυτοι, αδυνατισμένοι και μαυρισμένοι από τον καυτό ήλιο του νησιού. Εικόνα ζοφερή. Τρομάζω όταν τους βλέπω από κοντά, δεν πιστεύω στα μάτια μου. Βλέπω την κόλαση μπροστά μου, έχονταs ακόμα στο μυαλό μου την εικόνα του λεύτερου Αθηναίου πολίτη. Ξαφνιάζομαι με την εφιαλτική αυτή εικόνα του στρατοπέδου. Πένθιμο κι αφιλόξενο στην πρωινή μουντάδα. Μερικοί πλησιάζουν στο συρματόπλεγμα και με νοήματα κάτι ρωτάνε. Οι φύλακες τους διώχνουν.