Η πολιτική διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη : εθνική και κοινωνική - Χατζηπαναγιώτου, Γιάννης Γ. (Δωρικός, 1997)
Δεν είμαι συγγραφέας. Ούτε ιστορικός. Ούτε άνθρωπος των Γραμμάτων. Ένας αφανής λαϊκός αγωνιστής είμαι. Πήρα ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, από τις πρώτες μέρες που σκλαβωθήκαμε, τον Απρίλιο - Μάη του 1941. Έζησα την ένοπλη μορφή της, κάπου σαράντα μήνες. Από την προετοιμασία και το ξεκίνημα της στα Ρουμελιώτικα βουνά, ως το τέλος και πιο πέρα ακόμα, ως τη στερνή της τραγωδία. Στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Όχι βέβαια, ανεύθυνα και περιστασιακά. Υπεύθυνα, οργανωμένα, συστηματικά. με εντολή υπό έλεγχο. Από τους πανελλήνιους οργανισμούς, που τη συσσωματώσανε. Και από Κείνον, που πρωτοξεκίνησε τον, άγνωστο τον άγνωστο σ' όλους μας ανταρτοπόλεμο. Δεν το λέω αυτό για καμάρι. Αλλά για να καταλάβει όποιος διαβάσει τα κείμενα αυτά, ότι μια και σύντυχε να παίξω κι εγώ θετικά πρωτοποριακό ρόλο, είμαι και σε θέση να μιλήσω από δική μου αντίληψη. Κι όπως έκανα το χρέος μου κατά την Εθνική Αντίσταση, έτσι και τώρα θεωρώ υποχρέωση μου να δώσω στην ιστορία όσα γι΄αυτήν στοιχεία κατέχω. Με τα γεγονότα και τις αιτίες τους. Με τα αποτελέσματα και τις συνέπειες. Χωρίς ψευτιές. Ολάκερη, φυσικά, την ιστορία της δεν μπορώ να τη δώσω. Περιορίζομαι στο ιστορικό μόνο του Άρη Βελουχιώτη, συσχετισμένο με τ' άλλα γεγονότα του Αγώνα. Επειδή, αυτός ήταν και ο πρώτος του Αγώνα. Μετερίζι και κάστρο του.