Οι Μπουραντάδες : 1940-1945 το χρονικό μιας δράκας ανδρειωμένων - Αυδής, Αλέξανδρος Κ. (Νέα Θέσις, 2006)
Η δράση του Αλέξανδρου Αυδή στο χώρο της Ελληνικής Αεροπορίας, έχει από καιρό περάσει στην ιστορία της. Όσοι τον γνωρίζουμε, είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε τη μεγάλη του προσφορά, στις δύο Αεροπορίες: πολεμική και αθλητική. Άφθαστος τεχνικός, στη σύλληψη, μελέτη, σχεδίαση και υλοποίηση κάθε νέας ιδέας του, έτσι που από χρόνια μας έχει κάνει να μπορούμε να λέμε πως για τον Αυδή, κανένα τεχνικό πρόβλημα δεν είναι άλυτο! Στον αισθητικό χώρο - κάτω από την γενική έννοια του όρου "καλλιτέχνης" - βρίσκεται παντού η παρουσία του, με πολλές καλαίσθητες δημιουργίες σε διάφορους τομείς. Άριστος σε όλα τα είδη του σχεδίου : τεχνικού και ελεύθερου. Δαμαστής και του πιο δύστροπου υλικού, από το ατσάλι μέχρι και το χαρτί, συνεχώς μας παρουσιάζει ανεπανάληπτα τεχνικό - καλλιτεχνικά δημιουργήματα. Το τελευταίο του μεγάλο δημιούργημα, το " ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ" επικυρώνει με την απέριττη, αλλά ταυτόχρονα κι επιβλητική παρουσία του, όλα όσα και αν γράψουμε. Επίσης, και στον πνευματικό τομέα δεν υστερεί. Με γλαφυρότητα μας δίνει τις σχετικές γνώσεις του για το αεροπλάνο, που κατέχει όσο κανείς, κάνοντας τα τεχνικά αυτά θέματα να είναι προσιτά και παιδαγωγικά, σε όσους έχουν την τύχη να τα διαβάζουν στα διάφορα αεραθλητικά περιοδικά που δημοσιεύονται. Ακόμα περισσότερο, χαίρεται κανείς τις αναμνήσεις του, μαζί και όλη την ιστορία με τις τόσες λεπτομέρειες, των πρώτων εκείνων εραστών της αεροπορικής ιδέας, στο μοναδικό για την ελληνική αεροπορική πραγματικότητα βιβλίο του " Οι Πρωτοπόροι" (έκδοση 1972), που αποτελεί σταθμό στην Ιστορία της Αεροπορίας μας, σαν ελεύθερη συγγραφική έκφραση, "πέραν σκοπιμοτήτων και διαταγών", από άνθρωπο ακέραιο στον χαρακτήρα και γνώση του θεάματος που χειρίστηκε. Οι εκατοντάδες των συναδέλφων του στο Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων, που εργάστηκε, καθώς και οι περισσότεροι από τους προϊσταμένους του, θα μένουν πάντα με τη σκέψη ότι ευτύχησαν να συνεργασθούν, με έναν άνθρωπο, που είχε κάποιο δικό του μυστικό στον τρόπο της αρμονικής συνεργασίας και της καθωσπρέπει συναδελφικότητας. Σύμφωνα με την έκφραση πολλών συναδέλφων του, υπήρξε πάντοτε καλός και ευγενικός. Ευθύς κι αξιοπρεπής συνεργάσιμος και καταδεκτικός απέναντι σε όλους, ακόμα και σ' αυτούς που επειδή δεν τον καταλάβαιναν, τον παρεξηγούσαν. Σαν "επιθεωρητής" - ειδικότητα που έφερε στην Υπηρεσία - ήξερε με λεπτότητα να υποδείχνει και να διορθώνει τα σφάλματα, χωρίς να θίγει και χωρίς να μειώνει εκείνους, που τους έκαναν έλεγχο στην εργασίας τους, αλλ' αντίθετα, τους πλούτιζε με την απλά του παιδευτικότητα, σε βαθμό μάθησης και κατάστασης του όποιου θέματος.Αποχώρησε της Υπηρεσίας αφήνοντας πίσω του αμέτρητους φίλους και λαμπρότατες αναμνήσεις, έτσι που όταν επισκέπτεται το εργοστάσιο (πράγμα που συχνά συμβαίνει) να γίνεται δεκτός απ' όλους με θερμά αισθήματα αγάπης και εκτίμησης. Το γεγονός αυτό είναι το καλύτερο εύσημο για τον καλύτερο αυτόν δημιουργό.