Γεώργιος Ιακωβίδης - Χρήστου, Χρύσανθος, 1922-2016 (Πινακοθήκη του Νέου Ελληνισμού : Οι μεγάλοι Έλληνες ζωγράφοι, 2006)
Ο Γιώργος Ιακωβίδης (1853-1932), ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της ακαδημαϊκής ζωγραφικής στην Ελλάδα και ένας από τους κορυφαίους του 20ου αιώνα, σπούδασε στο "Σχολείον των Τεχνών" του Πολυτεχνείου, γλυπτική και ζωγραφική. Δάσκαλός του στη δεύτερη ο Νικηφόρος Λύτρας. Το 1877 συνεχίζει τις σπουδές του στο Μόναχο, στην εκεί Ακαδημία Καλών Τεχνών, στο εργαστήριο του Πιλότυ, ο οποίος, κάμποσα χρόνια πριν (1860-1866) υπήρξε ο δάσκαλος του δικού του δασκάλου! Ο Ιακωβίδης είναι ο κατεξοχήν καλλιτέχνης που ενδιαφέρεται για τη σύλληψη και την ερμηνεία της απτής πραγματικότητας, ο κατεξοχήν ρεαλιστής -ακόμα και όταν η τεχνοτροπία του "ερωτοτροπεί" με λιγότερο ρεαλιστικές λύσεις (όπως εκείνες που πηγάζουν από τον γερμανικό ιμπρεσιονισμό). Όπως το διατυπώνει στην παρούσα μονογραφία ο καθηγητής Χρύσανθος Χρήστου, ο Ιακωβίδης "διακρίνεται για τη σχεδιαστική του οξύτητα, τη συνθετική του ικανότητα, την πλαστική του σαφήνεια, τη χρωματική του ευαισθησία, τη δύναμη της παρατήρησης και την πληρότητα της διατύπωσης". Μια ματιά στους πίνακες που παρουσιάζονται στον παρόντα τόμο πείθει για του λόγου το αληθές. Πράγματι, ο Ιακωβίδης είναι ο καλλιτέχνης που θα εντρυφήσει με πείσμα στη ρεαλιστική λεπτομέρεια, όχι απλώς για να την καταγράψει. Αλλά για να αναδείξει τη βαθύτερη συμμετοχή της, τη συνέργειά της στο θαύμα της ζωής. Οι ηθογραφικές του απεικονίσεις όπως και μερικές προσωπογραφίες του, μαρτυρούν με εύγλωττο τρόπο αυτή τη δημιουργική αλήθεια. Ένα γέρικο χέρι και ένα άσπιλο παιδικό πρόσωπο, έχουν, υπό αυτό το πρίσμα, το ίδιο ειδικό βάρος στη ζωγραφική του. Εκεί όμως που ο ζωγράφος αναδεικνύεται πραγματικός μετρ, ικανότατος δάσκαλος της αληθοφανούς απεικόνισης, είναι η ζωγραφική του με θέμα τα παιδιά. Επηρεασμένος ως ένα σημείο από το αντίστοιχο παράδειγμα των δασκάλων του, αναδεικνύει τις σκηνές με παιδιά σε σύμβολο του προσωπικού του οράματος της αστικής ευτυχίας και της ευζωΐας. Δίχως περιττές ρητορείες, με ειλικρινή αγάπη και εξαντλητική προσήλωση στο θέμα του, σκηνοθετεί ένα πάμφωτο ελληνικό σύμπαν που τον καθιερώνει ως τον καλύτερο έλληνα ζωγράφο του παιδικού κόσμου.