Το κορμί μου κι εγώ - Crevel, Rene, 1900-1935 (Καστανιώτης, 1996)
Η τρέλα μου υπήρξε τέτοια, που στο σκυθρωπό δρόμο που ακολούθησα ζήτησα από κάθε πλάσμα που συνάντησα όχι τη διασκέδαση ,όχι κάποια εξύψωση στην οποία θα έφτανα μέσω της αγάπης και του έρωτα, αλλά το απόλυτο. <<Το απόλυτο; Χανόμουν. Έπρεπε να κατηγορήσω τον εαυτό μου ως εγωιστή ή να πω αντίθετα, για να τον υπερασπιστώ, ότι έψαχνα στους ανθρώπους την αποκάλυψη μιας παγκόσμιας ψυχής; << Αλίμονο! Μόλις που μπορούσα, μερικές φορές , να ξαναανακαλύπτω αυτόν το μικρό σωρό από κόκαλα, από θυλάκια ηδονής από συγκεχυμένες ιδέες και ξεκάθαρα αισθήματα που έφεραν το όνομα μου>>. Το σώμα μου κι εγώ τη φιλοδοξία να χαράξει με και μέσα στις λέξεις μια γεωγραφία της ΄ύπαρξης .Από τη μια πλευρά η σάρκα : μυστικές επιθυμίες , όνειρα αισθησιασμού, ηδονή των αγκαλιασμένων σωμάτων...Από την άλλη το πνεύμα : η μνήμη , το αίσθημα του χρόνου που περνάει,, τα όνειρα που διαψεύστηκαν...Τελικά ένα μοναδικό μυθιστόρημα κεντημένο με μικρές ιστορίες , με φαντασιώσεις και ανέκδοτα που ταυτόχρονα είναι και ένα καταπληκτικό λεξικό των μορφών του σύγχρονου ρομαντισμού.