Τόνοι, τόνοι και Τόνι - Χριστοδούλου, Πάνος 1972- (Μεταίχμιο, 2017)
"Πού είναι οι τόνοι; Θέλω τόνους!" ακούστηκε μια φωνή από το παραθαλάσσιο σχολείο. Κι έτσι οι τόνοι, που κολυμπούσαν αμέριμνοι στη θάλασσα, βγήκαν στη στεριά, νομίζοντας ότι τους καλούσαν. Πού να ήξεραν ότι αυτός που φώναζε ήταν ο δάσκαλος και ότι έκανε παρατήρηση στον Τόνι επειδή δεν έβαλε τόνους στο κείμενο που έγραψε. Κι έτσι όπως βγήκαν με φόρα από το νερό οι τόνοι (τα ψάρια δηλαδή), άρχισαν άθελά τους να πέφτουν σαν τόνοι (γραμματικής) στα γράμματα των λέξεων που ήταν γραμμένες στον πίνακα. Και τους άλλαξαν τα φώτα και μαζί και το νόημα... Θα μπορέσει κάποιος να βάλει τέλος στο χάος που δημιουργήθηκε στην τάξη; Και ο Τόνι θα βάζει από εδώ και στο εξής τόνους για να μην ξανασυμβούν τα ίδια;