Αθέατες πλευρές του Μακεδονικού αγώνα : το παράδειγμα της Καστοριάς - Ευθυμιάδου-Παπασταύρου, Σόνια (Εκδόσεις Πελασγός, 2016)
Δέν υπάρχει άμφιβολία πώς ζοϋμε σέ μία συγκεχυμένη έποχή’ στην έποχή τής πληροφόρησης κι όχι τής ένημέρωσης’ στήν έ-ποχή τής αμφισβήτησης πού δέ στηρίζεται στή γνώση, αλλά στήν ήμιμάθεια ή καί τήν άμάθεια· στήν έποχή όπου ίσως καί νά φυσάει άκόμα ό άνεμος τού «προοδευτισμού», πού βασικό χαρακτηριστικό του ύπήρξε ή παραγνώριση καί ή άποσιώπηση ολόκληρων περιόδων τής Ιστορίας μας, γιατί κάποιοι πίστευαν πώς πρέπει ώς λαός νά διαθέτουμε μνήμη έπιλεκτική, νά θυμόμαστε μόνον όσα ήθελαν αύτοί οι κάποιοι, τίποτε πέρα άπό αύτά. ’Έτσι, έπί πολλά χρόνια άποφεύγαμε νά μιλήσουμε γιά τόν Μακεδονικό Αγώνα, αύτόν, πού κατά τόν Ελευθέριο Βενιζέλο, θά ’πρεπε νά είναι τό Εύαγγέλιο τής φυλής μας. Κι έτσι σκεπάστηκαν -άθέλη-τα ή έπίτηδες, ποιος νά τό ξέρει- πτυχές τής Ιστορίας μας πού λένε πολλά, πού τά λένε όλα: ό ρόλος τών γυναικών, τών παιδιών, τών δασκάλων, τών ξενόφωνων, τών Ποντίων πού πολέμησαν στή Μακεδονία πριν άπό τό 1922, τό πόσο ύμνήθηκαν άπό τόν λαό μας οί καπετάνιοι τού Αγώνα, τό τί άκριβώς ήταν ή Πε-λαγονία, πόσο άγωνίστηκε άλλά καί πόσο άδικήθηκε άπό τίς συγκυρίες... Τό βιβλίο αύτό έρχεται νά ρίξει λίγο φώς στό σκοτάδι όπου είμαστε βυθισμένοι οί σημερινοί Έλληνες πού τόσο εύκολα ξεχνάμε. ’Ή πού έχουμε πεισθεϊ άπό κάποιους πώς δέν πρέπει νά θυμόμαστε άπό ποιούς άκριβώς προερχόμαστε κι άπό πού έρχόμαστε...