Εγχειρίδιο αρμονίας - Dubrovskii, Joseph (Παπαγρηγορίου - Νάκας, 1998)
(από τον πρόλογο του βιβλίου) Η παρούσα έκδοση βγαίνει με μια σειρά από αρκετά σημαντικές προσθήκες και κάποιες αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση, αλλά με τη διατήρηση των κύριων θεωρητικών θέσεων, μεθοδικών αρχών και κοινών ασκήσεων, οι οποίες έχουν συμφωνηθεί από όλους τους συγγραφείς. Οι αλλαγές που επιφέραμε στο κείμενο της παρούσας έκδοσης αφορούν το περιεχόμενο και το μέγεθος χωριστών κεφαλαίων, την επεξήγηση μιας σειράς θέσεων και ορισμών, την περαιτέρω εκλαΐκευση όλων των πρακτικών ασκήσεων, ακόμη και την επιλογή παραδειγμάτων από τη μουσική φιλολογία για την αρμονική ανάλυση κ.λ.π. Για να ενδυναμώσουμε την επιθυμητή πρακτική του συνόλου του εγχειριδίου, θεωρήσαμε απαραίτητο και σκόπιμο να αυξήσουμε κυρίως την ποσότητα των ασκήσεων σε όλα τα είδη αρμονικών εργασιών, δηλαδή την εναρμόνιση, την ανάπτυξη, την αρμονική παραλλαγή, την ανάλυση, την επιλογή αποσπασμάτων και την εξάσκηση στο πιάνο. Όταν μελετήσαμε εκ νέου και αλλάξαμε τα μουσικά παραδείγματα, καταφέραμε να αυξήσουμε την ποσότητα τους μέσα από τη ρωσική κλασική μουσική και τις συνθέσεις συγχρόνων μας συνθετών. Στην παρούσα έκδοση, το πρακτικά δύσκολο και πολύπλοκο κεφάλαιο που αναφέρεται στους διατονικούς τρόπους της ρωσικής μουσικής έχει επεκταθεί σημαντικά και μελετήθηκε περισσότερο μεθοδολογικά- αυτό πιστεύουμε ότι ενδυνάμωσε τη σπουδαιότητα του ρόλου του. Ουσιαστικά τον ίδιο σκοπό -ενδυνάμωσης του πρακτικού ρόλου του εγχειριδίου στην παιδαγωγική διαδικασία- υπηρετούν τα νέα κεφάλαια και οι συμπληρώσεις που υπάρχουν στο περιεχόμενο της παρούσας έκδοσης. Για πρώτη φορά στο εγχειρίδιο αυτό εισάγεται κεφάλαιο, στο οποίο αφιερώνονται ορισμένα σημαντικά ζητήματα αρμονικής ανάλυσης και παρατίθενται μέθοδοι και ασκήσεις του. Η απουσία ενός τόσο σημαντικού κεφαλαίου στις προηγούμενες εκδόσεις δημιουργούσε αναμφίβολα κενό. Σε ειδικό συμπλήρωμα (επίσης για πρώτη φορά) δίνονται ειδικά σχηματισμένες ασκήσεις ελέγχου πάνω στην εναρμόνιση που είναι πιο ελεύθερες στο ύφος και παρουσιάζουν μεγαλύτερο εύρος μελωδιών, για τον έλεγχο της ικανότητας του μαθητή στο να χρησιμοποιεί με επιτυχία και από μόνος του όλα τα αρμονικά μέσα που έχει διδαχθεί.