Άπαντα - Επίκτητος, π. 50-π. 130 (Αρχαία ελληνική γραμματεία : Οι Έλληνες, 1994)
Η ηθική διδασκαλία του κορυφαίου εκπροσώπου της Νέας Στοάς, όπως την κατέγραψε ο μαθητής του Αρριανός. Τι είναι στην εξουσία μας και τι όχι, η διατήρηση της ατομικότητας, η θεία πρόνοια, η συγγένεια του ανθρώπου με τον Θεό, η φιλοστοργία, η εποπτεία του Θεού επί του κόσμου, η στάση απέναντι στους τυράννους κ.ά. Ο Επίκτητος, από την Ιεράπολη της Φρυγίας, έζησε το διάστημα 50-120 μ.Χ. περ. Παιδί δούλων, ήταν και ο ίδιος δούλος στη Ρώμη επί Νέρωνος, ενώ αργότερα, σε μεγάλη ηλικία, έγινε απελεύθερος. Ασπάστηκε τη στωική φιλοσοφία, την οποία δίδαξε κατ' αρχάς στην πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια, μετά την απέλαση των φιλοσόφων από τον Δομιτιανό (90 μ.Χ.), στη Νικόπολη της Ηπείρου, όπου έζησε πάμπτωχος και ασκητικός. Ο ίδιος δεν έγραψε· η γραπτή αποτύπωση των ιδεών του οφείλεται στον μαθητή του Φλάβιο Αρριανό, ο οποίος συγκέντρωσε, βάσει των σημειώσεών του από τις παραδόσεις, τα κύρια σημεία της διδασκαλίας του Επικτήτου σε δύο συγγράμματα υπό τους τίτλους "Επικτήτου Διατριβαί" και "Εγχειρίδιον". Ο Επίκτητος καταλέγεται, μαζί με τον Σενέκα και τον Μάρκο Αυρήλιο, στους κορυφαίους της ονομαζόμενης Νέας Στοάς, τρίτης περιόδου της στωικής φιλοσοφίας.