Η σονάτα του Κρόυτσερ - Tolstoi, Lev Nikolaevich, 1828-1910 (Κορόντζης, 1977)
Παντρεύουν ανθρώπους που δεν αγαπιούνται κ ύστερα απορούν γιατί δεν συμφωνούν, -είπε βιαστικά η κυρία, περιφέροντας το βλέμμα της σε μένα και στο δικηγόρο ακόμα και στον εμποροϋπάλληλο, που είχε ανασηκωθεί στο κάθισμά του. Τα ζώα μπορεί να τα ζευγαρώσεις όπως του αρέσει ο νοικοκύρης, μα οι άνθρωποι έχουν τις κλίσεις τους, τα αισθήματά τους - θέλοντας ολοφάνερα να πικάρει τον έμπορο, είπε η κυρία. - Μα πώς να ζήσεις μ ένα άνθρωπο, άμα δεν υπάρχει αγάπη; -όλο βιαζόταν η κυρία να εκφράσει τις κρίσεις της, που, φαίνεται, τις εύρισκε πολύ μοντέρνες. - Μα σεις οι άντρες είστε, που κρίνετε έτσι, -είπε η κυρία, που δεν ήθελε να υποκύψει -μονάχοι σας πήρατε όλες τις ελευθερίες και τη γυναίκα θέλετε να την κρατάτε στο γυναικωνίτη. Όμως για τον εαυτό σας, τα επιτρέπετε όλα. - Ναι. Μα, φαντάζομαι, θα παραδεχθείτε, πώς η γυναίκα είναι άνθρωπος κι έχει αισθήματα κι αυτή, όπως κι ο άντρας. Λοιπόν, τι θέλετε να κάνει, αν δεν αγαπάει τον άντρα της;