Συνεχές ωράριο : διηγήσεις - Πατρίκιος, Τίτος, 1928- (Διαττών, 1993)
Με την ανακάλυψη της Αμερικής, η κατάκτηση του χώρου ολοκληρώθηκε. Οι άγνωστες περιοχές του ήσαν πλέον δευτερεύουσες. Ο Οδυσσέας γύρισε επιτέλους σπίτι του. Από τότε άρχισε ο Αγώνας για την κατάκτηση του χρόνου. Τη σκυτάλη πήρε ο Φάουστ. Όμως ο Φάουστ ήθελε να κατακτήσει ένα χρόνο που τον είχε ήδη ζήσει. Ένα χρόνο γνωστό. Δεν ενδιαφερόταν να αλλάξει την τάξη του χρόνου. Έκανε τα πάντα για να αλλάξει αυτός ο ίδιος, για να αναζωπυρώσει το δικό του παρόν μέσα στο παρελθόν μιας τάξης του χρόνου αποδεκτής και αμετάτρεπτης. Πολύ πιο μεγάλες φιλοδοξίες είχε ο Δον Κιχώτης. Εκείνος προσπάθησε να κατακτήσει ένα χρόνο που δεν τον είχε ποτέ βιώσει, άγνωστο. Αγωνίστηκε να επαναφέρει το παρελθόν μέσα στο παρόν και του ίδιου και των άλλων. Πέρα από τον εαυτό του, ο Δον Κιχώτης φιλοδόξησε να αλλάξει την τάξη του χρόνου. Αυτό που φιλοδοξεί κι ο κάθε συγγραφέας. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)