Βηθσαβέ - Στάικος, Ανδρέας (Άγρα, 2012)
"Όσο για την ψυχική μου διάθεση,τι να πω και τι νά ομολογήσω.Η ψυχική μου διάθεση είχε τεθεί στη διάθεση των δυο μαγισών.Με χαρά,με ανυπόκριτη χαρά είχα αποδεχτεί ότι η διάθεση μου ήταν αυστηρώς εξαρτημένη απο τις διαθέσεις και τις ορέξεις τους.Η ανύπαρκτη,επιτέλους,θέληση μου είχε υποταχτεί ολοσχερώς στη θέληση τους.Είχα οδηγηθεί,αμετακλήτως,χωρίς ενδοιασμούς,χωρίς αμφισβητήσεις,χωρίς αμφιταλαντεύσεις στην πιο βαθιά κατάπτωση.Και η κατάπτωσδη μου ήταν ο αντικατοπτρισμός της δικής τους μεγαλειώδους κατάπτωσης.Ο κύβος είχε ριφθεί.Οι απολαύσεις τους ήταν οι απολαύσεις μου,η ηδονή τους ηδονή μου.Ένιωσα για πρώτη φορά,πως κάτι βαθύ.κάτι μεγάλο είχε συντελεστεί στα βάθη της ψυχής και της διάνοιάς μου.Η Λέιλα και η Βηθσαβέ ήταν οι δικές μου,οι γυναίκες μου,οι θείες μου,το σύμπαν μου,το μοναδικό σύμπαν στο οποίο ποθούσα να αναπνέω.Κι εγώ ήμουν δικός τους,ολότελα δικός τους,ο κύριος και ο σκλάβος τους,πρωτίστως ο σκλάβος τους,μόνον ο σκλάβος τους,σκλάβος τους,τίποτ'άλλο εκτός απο σκλάβος τους,τελεία και παύλα."