Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου : μυθιστόρημα και για παιδιά - Ζέη, Άλκη, 1925-2020 (Κέδρος, 1974)
27 Οκτωβρίου 1940: Θα τη θυμάται αυτή τη μέρα ο Πέτρος γιατί πέθανε το τριζόνι του. Θα τη θυμάται γιατί την επομένη ξεσπά πόλεμος. Κι είναι άλλο πράγμα να διαβάζεις για τον πόλεμο στα βιβλία κι άλλο να τον ζεις. Ο Πέτρος, το εννιάχρονο αγόρι της ιστορίας γίνεται πρωταγωνιστής αλλά και παρατηρητής πρωτόγνωρων και σκληρών γεγονότων. Ήταν ένα αγόρι με μια χελώνα, που το μόνο που είχε να τον απασχολεί ήταν ο χάρτης της Αυστραλίας, εργασία που έμεινε ανολοκλήρωτη στη σάκα του. Και ξαφνικά έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο, την πείνα, τον φόβο. Ο πατέρας, η μητέρα του, η αδερφή του η Αντιγόνη, ο φίλος του ο Σωτήρης, οι γείτονες ζουν τις ίδιες καταστάσεις αλλά ο καθένας αντιδρά με τον δικό του τρόπο στις καταστάσεις. Ο ίδιος ο Πέτρος ιδεαλιστής και τολμηρός δε διστάζει να πάρει μέρος στην Αντίσταση με την ελπίδα μιας καινούριας ζωής αποδεικνύοντας ότι οι μεγάλοι αγώνες ξεκινούν από την ψυχή και το μυαλό. Ο Πέτρος δεν αμφιταλαντεύεται. Δείχνει να ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει. Ίσως είναι και η άγνοια του κινδύνου. Καθώς βλέπουμε πόσο οδυνηρά συγκλονιστικές ήταν για τον Πέτρο οι απώλειες αγαπημένων προσώπων, όπως της Δροσούλας κι έπειτα του Σωτήρη, αλλά και η παρά λίγο εκτέλεσή του στην πλατεία. Πρόσωπα και καταστάσεις απομυθοποιούνται. Ο θείος Άγγελος επιστρέφει όχι τραυματισμένος από τον εχθρό αλλά αποδυναμωμένος από τα κρυοπαγήματα και τις χιονίστρες. Ο παππούς βάζοντας στην άκρη την περηφάνια του αποφασίζει να ζητιανέψει για να χορτάσει την πείνα του και δεν διστάζει να “κλέψει” από το ψωμί των υπόλοιπων μελών της οικογένειάς του. Κι ο Πέτρος να ζει αλλά και να παρατηρεί όχι μόνο την καθημερινότητα να χάνει κάτι από τους ρυθμούς της αλλά και τους ανθρώπους να χάνουν κάτι από τον εαυτό τους. Ή μάλλον να εμφανίζουν στοιχεία του χαρακτήρα τους καλά κρυμμένα που βρήκαν την ευκαιρία να φανερωθούν.