Η ζωή του Μπενβενούτο Τσελλίνι : Φλωρεντινού ιστορημένη από τον ίδιο - Cellini, Benvenuto, 1500-1571 (Κείμενα για την τέχνη, 1994)
Η Ζωή του, γραμμένη προς το τέλος του πολυτάραχου βίου του (1558-1566), αφηγείται τις περιπέτειες αλλά και τις δημιουργικές στιγμές του στις αυλές των Μεδίκων στη Φλωρεντία, στους Πάπες της Ρώμης και στην αυλή του βασιλιά της Γαλλίας, τους καβγάδες και τα μπλεξίματα με τους μαικήνες του, τις στιγμές θριάμβου, τη δραπέτευσή του από τις φυλακές του Πάπα, τα πολεμικά του κατορθώματα, τα μαχαιρώματα και τους έρωτές του, τα δικαστικά του τραβολογήματα για ερωτικές ατασθαλίες, αλλά περιέχει και μερικές από τις λαμπρότερες περιγραφές της αγωνίας της δημιουργίας του καλλιτεχνικού έργου, όπως στη διάρκεια του χυσίματος σε μέταλλο του αγάλματος του Περσέα με το κεφάλι της Μέδουσας. Στη Ζωή του Τσελλίνι βλέπουμε έναν καλλιτέχνη μεγαλοφυή, πολυτάλαντο, οξύθυμο, εγωπαθή, είρωνα και παθιασμένο, που διατρέχει τον 15ο αιώνα, τα χρυσά πυρετώδη χρόνια της Αναγέννησης, συγχρωτιζόμενος με τους πρίγκιπες, τους βασιλιάδες και τους Πάπες, αλλά και τους περίφημους καλλιτέχνες της εποχής του, όπως ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Τισιανός, ο Μπρονζίνο, ο Παντόρμο, ο Σεμπαστιάνο ντελ Πιόμπο, ο Σανσοβίνο, ο Βαζάρι κ.ά. Η Αυτοβιογραφία του Τσελλίνι, απ όταν πρωτοεκδόθηκε τον 18ο αιώνα, θεωρήθηκε ως ένα από τα εκπληκτικότερα κείμενα της Αναγέννησης. Ο Γκαίτε πέρασε ένα χρόνο από τη ζωή του μεταφράζοντάς τη στα γερμανικά, το 1976. Η παρούσα έκδοση, σε μετάφραση του Γιώργου Λεωτσάκου, συνοδεύεται από την Εισαγωγή του William Gaunt και ένα ένθετο 48 σελίδων με φωτογραφίες από τα σημαντικότερα έργα του Τσελλίνι και πορτραίτα ανθρώπων που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο κείμενο.