Η κατάρα των Ντέην - Hammett, Dashiell, 1894-1961 (Άγρα, 1986)
Αυτή είναι η ιστορία της Γκαμπριέλλας Λέγκετ, μιας στιγματισμένης γυναίκας, με διάφορες νευρώσεις, απωθητικές συνήθειες κι ένα πιστόλι, που πιστεύεται γενικά ότι υποφέρει από την κατάρα των τρελών Ντέην. Αρχίζει με μια ληστεία, η πλοκή προχωράει γρήγορα σε φόνους, ναρκωτικά και περίεργα γεγονότα στο ναό μιας σκοτεινής αίρεσης στο Σαν Φρανσίσκο. Η περιγραφή ακολουθεί τον τύπο ρεπορτάζ εφημερίδας. Ο ήρωας του Hammett, ο Κοντινένταλ Οπ, αναλαμβάνει την υπόθεση και πλησιάζει αμέσως τα πιο προσιτά άτομα. Του δίνουν τις πληροφορίες που αυτά θέλουν ή όσες καταφέρνει με διάφορους τρόπους να τους αποσπάσει. Αντιμετωπίζει τα πάντα με καχυποψία. Ξεκινάει τη διασταύρωση πληροφοριών, την έρευνα, την ανάκριση, την αντιπαράθεση, την παρακολούθηση. Σιγά σιγά αποκαλύπτεται ότι η πρώτη εικόνα που σχηματίστηκε από τις πληροφορίες που μάζεψε απέχει αρκετά από την πραγματικότητα, πως τα "αληθινά " γεγονότα στα οποία όλοι αναφέρονται δεν είναι παρά μια κατασκευή, μια απομίμηση, μια κάλπικη εικόνα της πραγματικότητας, διαμορφωμένη πριν τη δική του είσοδο στη σκηνική δράση. Η δουλειά του Οπ είναι ν' αποκαλύψει τα κενά των πληροφοριών, των περιγραφών, των διηγήσεων, να τις παρουσιάσει απογυμνωμένες, σαν μια αλυσίδα αποκρύψεων, εφευρέσεων, παραπλανητικών ελιγμών. Επιπλέον η υποκειμενική άποψη των προσώπων του μυθιστορήματος σχετίζεται με πλήθος διισταμένων δοξασιών, αιρέσεων, προλήψεων, ψυχαναλυτικών θεωριών, με την επαγγελματική θέση και σκοπιά των χαρακτήρων, και ο Χάμμετ εικονογραφεί με μια έννοια το μωσαϊκό των ιδεών στο Σαν Φρανσίσκο των ημερών του. Η μορφή της "Κατάρας των Ντέην" είναι αυτή της παραδοσιακής ιστορίας μυστηρίου, ανάμικτη με τη διήγηση σε ενεστώτα χρόνο του θρίλλερ. Από τη δράση στο παρόν, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται συνεχώς προς τα πίσω, στο τι έγινε, από ποιον και γιατί. Ο ντετέκτιβ, ο Κοντινένταλ Οπ, επεμβαίνει για ν' " ανακατέψει τα πράγματα " και από την αναδιάταξη των στοιχείων προκύπτει μια άλλη εκδοχή, μια " εναλλακτική " εικόνα για τα γεγονότα, εξίσου όμως αναξιόπιστη ή αν θέλετε ακόμα περισσότερο κατασκευασμένη. Η αναδιάρθρωση της πραγματικότητας ξεπερνάει τον αρχικό ρεαλισμό της περιγραφής και τείνει σε μια συνολική εικόνα ενός κόσμου για να φανερωθεί, αν όχι το σύνολο, τουλάχιστον η σκιά μιας βεβαιότητας. Ο Χάμμετ ξεπέρασε το στάδιο της κλασικής ιστορίας μυστηρίου και " παρέδωσε το έγκλημα στους ανθρώπους που έχουν λόγο να το διαπράττουν ". Η έκδοση, που είναι πλήρης και χωρίς περικοπές, συνοδεύεται από 34 φωτογραφίες, βιβλιογραφία και τη μελέτη του μεταφραστή Ανδρέα Αποστολίδη " Ο αφηγηματικός παροξυσμός του Ντάσσιελ Χάμμετ".