Ο θαυμάσιος μάγος του Οζ - Baum, Lyman Frank, 1856-1919 (Ύψιλον/ Βιβλία, 1970)
Παραδόσεις και θρύλοι, μύθοι και παραμύθια, ακολούθησαν την παιδική ηλικία σ' όλες τις εποχές. Κάθε παιδί σωστό έχει από ένστικτο αγάπη καθαρή για ιστορίες φανταστικές, γεμάτες θαύματα, όσο γίνεται πιο εξωπραγματικές. Οι φτερωτές νεράιδες των Γκριμ και του Άντερσεν έχουν προσφέρει στις τρυφερές καρδιές περισσότερη χαρά από κάθε άλλο ανθρώπινο δημιούργημα. Παρ' όλα αυτά, το παλιό παραμύθι που ανάθρεψε τόσες γενιές, άρχισε τώρα ν' αραχνιάζει την παιδική βιβλιοθήκη. Είναι καιρός πια για καινούριες, μοντέρνες θαυμαστές ιστορίες, χωρίς τα κλασικά τζίνια των λυχναριών, τους κλασικούς νάνους, τις κλασικές νεράιδες· χωρίς καμιά φοβερή ή τρομαχτική κατάσταση, σαν εκείνες που επινοούσαν οι συγγραφείς για να δώσουν μεγαλόστομα ηθικά διδάγματα στις ιστορίες τους. Η σύγχρονη εκπαίδευση περιέχει από μόνη της την ηθική. Γι' αυτό, το σύγχρονο παιδί αναζητάει στα παραμύθια μοναχά τη διασκέδαση, και μ' ευχαρίστηση αποδιώχνει κάθε δυσάρεστη πλοκή. Με τούτες τις σκέψεις στο νου, σας λέω πως "Ο Θαυμάσιος Μάγος του Οζ" γράφτηκε αποκλειστικά και μόνο για να διασκεδάσει τα σημερινά παιδιά. Θέλω να διαβαστεί σαν ένα μοντέρνο παραμύθι, παραμύθι που κρατάει τα θαύματα και τη χαρά, κι αφήνει έξω τη στεναχώρια και τους εφιάλτες.