Ευχαριστίας εξεμπλάριον ήτοι κείμενα εκκλησιολογικά και ευχαριστιακά - Ιωάννης Ζηζιούλας, Μητροπολίτης Περγάμου, 1931- (Ευεργέτης, 2006)
Η σύνδεση Θ. Ευχαριστίας και Εκκλησίας τείνει σήμερα να θεωρείται κοινοτοπία, τουλάχιστον μεταξύ των Ορθοδόξων, στις μέρες μας μάλιστα κάτω από την επίδραση της Ορθοδόξου Θεολογίας, πλέον και μεταξύ των Ρωμαιοκαθολικών και μεγάλου μέρους των Προτεσταντών. Λίγοι είναι πλέον αυτοί, που θα αποσυνέδεαν την έννοια της Εκκλησίας από το Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας. Αυτό όμως δεν ίσχυε πάντοτε στη Θεολογία μας, ούτε καν την Ορθόδοξη, πολύ περισσότερο στη δυτική. [...] Στη σημερινή εισήγηση μου θα προσπαθήσω να καταδείξω ακριβώς αυτό. Ότι δηλαδή η Θ. Ευχαριστία εκφράζει και αποκαλύπτει και πραγματώνει μέσα στην ιστορία την ίδια την Εκκλησία, όχι απλώς όπως είναι, αλλά κυρίως όπως θα είναι, όταν επικρατήσει η Βασιλεία τού Θεού. Δηλαδή, η Ευχαριστία είναι ο τρόπος, με τον οποίον η Εκκλησία πρέπει να ζει, να εμπνέεται, να κινείται και να δομείται μέσα στην ιστορία, αυτό που ονομάζομε στη γλώσσα της δογματικής «Εκκλησιολογία», λόγο δηλαδή περί της αληθινής «φύσεως» της Εκκλησίας και όχι απλώς περί της ιστορικής διαδρομής της.