Εορτολογικά παλινωδούμενα - Γιανναράς, Χρήστος, 1935- (Ακρίτας, 1999)
Στο βιβλίο αυτό ο αναγνώστης θα βρει άρθρα παλαιότερα και πρόσφατα, γραμμένα με αφορμή τις μεγάλες εορτές της εκκλησιαστικής παράδοσης, του πασχάλιου και ετήσιου κύκλου. Στόχος είναι η διασάφηση της εορταστικής εμπειρίας που σαφώς διαβαίνει από τη μνήμη ιστορικών γεγονότων στην ψηλάφηση της εμπράγματης ελπίδας για το πλήρωμα της ζωής πέρα από το χρόνο και το θάνατο. "Αλήθεια, πώς γεννιέται μια γιορτή; Κάποιος κάποτε αποφάσισε όλοι την τάδε μέρα να γιορτάσουν; Μα η χαρά δεν προαποφασίζεται, η χαρά ξεσπάει σε απροσδόκητη έκπληξη, ντύνει ξαφνικά τη ζωή στα γιορτινά, μεταμορφώνει τον τρόπο του βίου. Η γιορτή γεννήθηκε όταν τα ερωτήματα για το νόημα της ζωής είχαν την πρώτη προτεραιότητα στο βίο. Και γιορτή ήταν το ευ-αγγέλιο: ένα συναρπαστικό ευφρόσυνο μήνυμα. Το μήνυμα έλεγε ότι χαρίστηκε στους ανθρώπους η δυνατότητα της νίκης καταπάνω στο θάνατο. Τώρα μπορείς να αντλείς ύπαρξη όχι από τη φθαρτή και θνητή φύση αλλά από την απεριόριστη σχέση. Να υπάρχεις από την αγάπη και για την αγάπη. Τον τρόπο που έδειξε ο απρόσιτος και ακατανόητος Θεός που από έρωτα για κάθε ψυχή ανθρώπου πήρε τη σάρκα μας να την μπολιάσει στην αγαπητική δυνατότητα της αθανασίας. Όσοι ψηλαφούν το εμπειρικό αντίκρισμα του μηνύματος ζουν και την κατακλυσμική έκρηξη της χαράς, αληθινά γιορτάζουν".