Νυν αιωρούμαι : Θουκιδίδης Αρχέτυπος - Ζουράρις, Κώστας Γ. (Αρμός, 2003)
Το γεγονός άλλωστε πως, πολύ λιγώτερο από ιστορικός, ο Θουκυδίδης είναι πολιτικός φιλόσοφος, αποδεικνύεται και από το ίδιο το αντικείμενο των Ιστοριών του. Ο ανηλεής αυτός στοχαστής δεν επέλεξε, όπως δια μακρών εξηγεί στην εισαγωγή του έργου του, τον οποιονδήποτε πόλεμο ως αντικείμενο του έργου του, άρα αδίκως του προσάπτουν πως ασχολήθηκε μόνον με την στρατιωτική ιστορία, αδιαφορώντας για την οικονομική ή την κοινωνική. Επέλεξε, απλούστατα, την στιγμή της κρίσης, την στιγμή κατά την οποία έμπαιναν υπό έλεγχο, εν είδει crash test, οι αντοχές του συστήματος της αρχαιοελληνικής πόλεως. Της πόλεως ως καθολικό ελληνικό υπόδειγμα κοινωνικής, οικονομικής, ιδεολογικής, καλλιτεχνικής, πνευματικής και θρησκευτικής οντότητας, άρα όχι ειδικά της δημοκρατίας, γιατί προφανώς γνώριζε καλύτερα ακόμα και από τους επιφανέστερους εκπροσώπους της πολυαγαπημένης «γαλλικής» σχολής πως η δημοκρατία δεν είναι, σε προτελευταία ανάλυση βεβαίως, τίποτα παραπάνω από μία διευρυμένη ολιγαρχία.