Άγιος Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης : από τπ περιβόλη της Παναγίας στον κήπο του Θεού - Πατάπιος ο Καυσοκαλυβίτης, Μοναχός, 1962 (Ι. Καλύβη Α. Ακακίου, 2001)
Ἡ ἄποψη ὅτι τό Ἅγιον Ὄρος ὑπῆρξε λειμώνας ἡσυχαστικῆς βιοτῆς μόνο κατά τόν 14ο αἰώνα, ἐποχή τῆς δογματικῆς θεμελίωσης τοῦ Ἡσυχασμοῦ, ἀνασκευάζεται πλήρως. Διότι ἄν καί οἱ ἱστορικές συνθῆκες κατά τούς ἑπόμενους πέντε αἰῶνες, λόγω τῆς τουρκικῆς κυριαρχίας, ὑπῆρξαν τραγικές γιά τόν Ἄθωνα, ὅμως δέν φαίνεται νά διέκοψαν τήν αἰώνια ἡσυχία του. Πάντα βρίσκονταν ἐρημοπολῖτες μοναχοί «ἐν σπηλαίοις καί ὄρεσι διαιτώμενοι», πού βίωναν καί μεταλαμπάδευαν στούς ἐπιγενομένους οἰκιστές τοῦ Ἄθωνα ἄσβεστη καί ἀνόθευτη τήν ἁγιορειτική ἡσυχαστική παράδοση. Ἕνας ἀπό τούς ἐργάτες τῆς νοερᾶς προσευχῆς, ἐραστής τῆς ἡσυχίας καί γνήσιος βλαστός τῆς ἁγιορειτικῆς ἐρήμου, εἶναι καί ὁ βιογραφούμενος ὅσιος Ἀκάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης...