Αθώα τη νύχτα - Κοτίνη, Θεώνη (Πλανόδιον, 2003)
Αιθρία Το κύμα επιστρέφει στην αμμουδιά μ' έναν ήχο κοκάλινο από παλιά χαλίκια, ξεστρατισμένα όστρακα, γυαλιά στραγγίζει αργά στη ράχη του γιαλού όπως γλιστράει παλάμη χαϊδεύοντας δέρμα απαλό κάτω απ' το ρούχο θροΐζει στα ρηχά στρογγυλό λαμπύρισμα και στο βυθό το φως μετατοπίζεται αξόδευτο Η μέρα φέρνει στα βαθιά καλοσύνη τη φωτεινή αργοπορία του νερού στα βότσαλα και το νωθρό μετάξι του αέρα στα μαλλιά σου Η θάλασσα παλινωδεί κι εγείρεται σε γυρισμό επίμονο να σου θυμίζει πόσο ανερμήνευτος ο κόσμος στην ψυχή σου πόσο γενναία η ομορφιά να σε πονάει πάντα ζεστά σαν την αγάπη.