Νέος Λάσκαρις : ήτοι το ετυμολογικόν μέρος της του Κωνσταντίνου Λασκάρεως του Βυζαντίου γραμματικής της πάνυ ωφελίμου και αναγκαιοτάτης όπερ επαυξηθέν, ετεροκλίτοις ονόμασιν, ανωμάλοις τε ρήμασι, και τισιν αναγκαίαις απλαίς σημειώσεσι προς κατάληψιν των περιεχομένων - Λάσκαρις, Κωνσταντίνος, 1434-1501 (Εν τη τυπογραφία του Ματθία Τράτνερ, 1808)