Οι Κατερίνες - Green, John, 1977- (Ξένη λογοτεχνία / Λιβάνη, 2016)
Σε ό,τι έχει να κάνει με τα κορίτσια (και στην περίπτωση του Κόλιν αυτό αποδεικνυόταν πολύ συχνά), όλοι έχουν έναν τύπο. Ο τύπος του Κόλιν Σίνγκλετον ήταν... οι Κατερίνες. Είχε κάνει σχέση με δεκαεννιά κοπέλες. Όλες τους άκουγαν στο όνομα Κατερίνα. Και όλες τους -μα όλες, μέχρι την τελευταία- του είχαν ρίξει άκυρο. Ο Κόλιν πίστευε ότι ο κόσμος αποτελείται από ακριβώς δύο είδη ανθρώπων: από τα 'Ατομα που Ρίχνουν 'Ακυρο κι από τα 'Ατομα που Τρώνε 'Ακυρο. Πολλοί θα ισχυριστούν ότι ανήκουν και στις δύο κατηγορίες, όμως αυτοί δεν καταλαβαίνουν καθόλου την ουσία του πράγματος: έχεις προδιάθεση προς τη μία ή την άλλη μοίρα. Τα 'Ατομα που Ρίχνουν 'Ακυρο μπορεί να μην είναι πάντοτε εκείνοι που ραγίζουν καρδιές και τα 'Ατομα που Τρώνε 'Ακυρο μπορεί να μην κυκλοφορούν μονίμως με ραγισμένη καρδιά. Όμως είναι αποφασισμένος να αποδείξει το Θεώρημα της Υποβόσκουσας Προβλεψιμότητας των Κατερινών, το οποίο ελπίζει πως, στην τελική του μορφή, θα μπορεί να προβλέπει το μέλλον κάθε σχέσης, παίρνοντας εκδίκηση για τους απανταχού συλλέκτες άκυρων και ίσως, γιατί ποτέ δεν ξέρεις, να καταφέρει κι ο ίδιος να κερδίσει την καρδιά του κοριτσιού των ονείρων του.