Ταξίδια στη Μεσόγειο και τους ωκεανούς = Ship posters : αφίσες πλοίων, 19ος-20ος αιώνας = voyages in the Mediterranean and across the oceans 19th and 20th centuries - Παπακωνσταντίνου, Κατερίνα (Μέλισσα, 2011)
Το ταξίδι αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και διαρκούς αναζήτησης στην ιστορία του ανθρώπου. Ταξίδια πραγματοποιούνταν και καταγράφονταν. Τα ταξίδια γίνονταν ανέκαθεν για λόγους ανάγκης -επαγγελματικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς- ή και αναψυχής. Όποιοι και αν ήταν αυτοί, τα μέσα μεταφοράς καλούνταν να ανταποκριθούν στις ανάγκες και τις προσδοκίες του ταξιδιώτη. Τα μέσα που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος για να ταξιδεύει από τόπο σε τόπο παρέμειναν λίγο πολύ τα ίδια στην πορεία του χρόνου μέχρι τον 19ο αιώνα: ιστιοφόρα και κωπήλατα για τη θάλασσα, υποζύγια και τροχήλατα για τη στεριά. Οι τεχνολογικές καινοτομίες και οι σχεδιαστικοί νεωτερισμοί που ακολούθησαν άλλαξαν ριζικά τις δυνατότητες του ταξιδιού. Τα ατμόπλοια, μετά δυνατά σιδερένια σκαριά αιχμαλώτιζαν τη φαντασία και το χρόνο: πολύ μεγαλύτερα σε μέγεθος από τα ιστιοφόρα, ισχυρότερα στην αντιμετώπιση των καιρικών συνθηκών και σαφώς ταχύτερα. Το ταξίδι πλέον μπορούσε να προγραμματιστεί και είχε ορισμένη διάρκεια. Έτσι, ο γύρος του κόσμου μπορούσε να ολοκληρωθεί σε 80 ημέρες. (...) (Από την παρουσίαση της έκδοσης) Είναι από τα βιβλία που δεν εντάσσονται στη "νεκρή φύση" ενός σαλονιού με ένα coffee table book πάνω στο τραπέζι: αυτό το λεύκωμα με τις αφίσες πλοίων ξεφεύγει από το ντεκόρ ή, μάλλον, ξεγλιστρά, όπως ακριβώς τα καράβια αφήνουν πίσω τους τα "ήρεμα νερά" των λιμανιών. Στις σελίδες του δεν αναπαράγονται απλώς -στα ίχνη των ξένων προτύπων και με περισσή εκδοτική καλαισθησία και επιμέλεια- οι εικόνες των πλοίων που διέσχισαν τη Μεσόγειο για να συνεχίσουν και να διευρύνουν τους θαλάσσιους δρόμους που διάνοιξαν οι Αργοναύτες, οι εξερευνητές, οι πειρατές, αλλά και οι νηοπομπές. Στις εικόνες του κυριαρχούν ο επιβλητικός όγκος του σκάφους και η γραμμή του ορίζοντος, η στιγμή του ελλιμενισμού, η προσμονή του απόπλου και το όνειρο της φυγής, το σκίσιμο των νερών και τα μεγάλα εκτοπίσματα, τα σαλόνια και τα καταστρώματα των πλοίων, οι ωκεανοί και τα εξωτικά λιμάνια. Κάθε αφίσα "σκηνοθετεί" και αφηγείται ταυτόχρονα μία εποχή, μία εταιρεία, κυρίως ένα στιγμιότυπο πριν από τον απόπλου ή κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, και πάντα μία διαφορετική περιπέτεια. (ΚΩΣΤΑΣ Θ. ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/2/2012)