Ηθο-οικονομικά : πίστη πίστωση - Τάσιος, Θεοδόσιος Π., 1930- (Φιλοσοφία, 2016)
Οι οικονομικές επιλογές γίνονται απο έναν "'Ανθρωπο" -όχι από έναν ακρωτηριασμένον "οικονομικό άνθρωπο": Διότι ΩΦΕΛΕΙΑ δεν είναι μόνον όσα αγοράζονται, αλλά συχνότατα είναι και πλήθος από χαρές, η απόκτηση των οποίων προϋποθέτει επιλογές ζημιογόνες σε όρους χρηματικούς! 'Ασε που και ο Δαρβίνος μας είπε οτι μόνον εκείνες οι Ομάδες χιμπατζήδων απόχτησαν εξελικτικό πλεονέκτημα, όσες είχαν "εσωτερική συνοχή" (δηλαδή Ήθος). Και δέν είναι τυχαία η ετυμολογική ταυτότητα ανάμεσα στην Πίστη και στην Πίστωση: Πλήθος δράσεων παραγωγής πλούτου ("πίστωση") στηρίζονται σε στάσεις και πράξεις ηθολογικής κατηγορίας ("εμ-Πιστωσύνη"). Ετούτο γίνεται και θεωρητικώς κατανοητό: Σκέψου οτι εξαρτώμαι καίρια απ την Κοινότητα (στηρίζομαι στην αλληλεγγύη της, καθρεφτίζομαι στα μάτια-της για να υπάρξω), αλλ ωστόσο την ανταγωνίζομαι - αφού τα αγαθά δέν επαρκούν "για όλους και ακόπως". Αυτή λοιπόν η καραμπινάτη αντίθεση είναι θέμα Ηθοπολιτικό - κι επομένως, πώς μπορούν να μιλάνε για "καθαρώς οικονομικά" φαινόμενα; Και πώς οι "οικονομικές"-μας επιλογές της τελευταίας 30-ετίας ήσαν αθώες απέναντι στα παιδιά και στα εγγόνια-μας (τους σημερινούς ανέργους)... Μ αυτά και γι αυτά, το βιβλιαράκι πήρε τον τίτλο "Ηθο-Οικονομικά". Κάτω τα τεχνοκρατικά στεγανά, ζήτω η Ευθύνη.