Μόνο τα δάκρυα μετράνε : μυθιστόρημα - Bianciotti, Hector, 1930- (Καστανιώτης, 1990)
Ο διευθυντής ενός παρισινού νοσοκομείου δεν μπορεί να ξεχάσει ότι σ'ενα παλιό αμφιθέατρο, τριάντα χρόνια νωρίτερα, είχαν παρουσιάσει στους φοιτητές ως κλινική περίπτωση την ετοιμοθάνατη μητέρα του. Στο στήθος της ήταν κρεμασμένη μια ταμπέλα με το όνομα της θανατηφόρας της ασθένειας. Μαζί με τη μητέρα του επανέρχονται κι όλες οι άλλες αναμνήσεις απ' το γενέθλιο τόπο του, την Αργεντινή: ο Γκαμπριέλ, ο τυφλός φυσικοθεραπευτής, ο αδερφός του ο Νικόλας, ακόμα και η Εύα Περόν, γαντζωμένη σ' ένα τρακτέρ, βγάζει λόγους στους εξαθλιωμένους συμπατριώτες της. Το πρόσωπο, όμως, που δεσπόζει στο έργο είναι ο κύριος Μοράλες, πρώην διάσημος μόδιστρος, ο οποίος άλλοτε βυθίζεται στην εξοντωτική αναζήτηση του Απόλυτου και άλλοτε χάνεται στην ολοκληρωτική προσκόλληση στα γήινα και τα καθημερινά. Σε δεύτερο πλάνο έρχονται τα υπόλοιπα πρόσωπα του μυθιστορήματος: η Κόρα Μπουαμάρ, παλιά μετρέσα του, μια αινιγματική αδερφή, η νεαρή τραγουδίστρια Ντολόρες, που μπορεί να είναι και κόρη του, η οποία έχει υποταχθεί στο πάθος της για έναν ατάλαντο μουσικό. Αυτό το πανδαιμόνιο της μνήμης κατασιγάζεται μόνο από την ανάμνηση της μητέρας. Μόλις εμφανίζεται εκείνη, η πομπή των σκιών διαλύεται στο βάθος του ορίζοντα... Το πλοίο λύνει τους κάβους του...