Το ζώον και το τέρας : ποιητική και υποκριτική λειτουργία του αρχαίου ελληνικού δράματος - Λιγνάδης, Τάσος (Μικρή Βιβλιοθήκη Ηρόδοτος, 1988)
Κάθε παράσταση αρχαίου δράματος, κάθε έργο τέχνης ευρύτερα, δεν μπορεί παρά να είναι οριακά ένα ζώον ή ένα τέρας: ζωντανό δημιούργημα που υπάρχει και δρα ως πρόταση και αμφισβήτηση πέραν των προθέσεων του ίδιου του δημιουργού του ή έκτρωμα το οποίο μορφάζει μέσα σε μια ανωμαλία που δεν καταφέρνει να ζήσει στη συγκίνησή μας. Ζώον ή τέρας, δημιούργημα ή έκτρωμα, το ερώτημα γίνεται πιο καυτό όταν πρόκειται για τις σημερινές παραστάσεις του αρχαίου δράματος, βασικής πολιτισμικής εκδήλωσης στην Ελλάδα. Ο Τάσος Λιγνάδης, ιστορικός, φιλόλογος και άνθρωπος του θεάτρου, καταθέτει τη δική του απάντηση, βασισμένη στις σκηνοθετικές οδηγίες που περιέχουν τα ίδια τα δράματα, στα φιλοσοφικά έργα της αρχαιότητας για το θέατρο και την τέχνη και τέλος στην πείρα των παραστάσεων στην Ελλάδα και αλλού. Ο προβληματισμός και οι λύσεις που προτείνει αφορούν τον άνθρωπο του θεάτρου, τον επιστήμονα που δεν θέλει να είναι μόνο "ειδικός", και τέλος, τον θεατή και τον αναγνώστη που ενδιαφέρονται για το αρχαίο δράμα.