Η διδασκαλία της νέας ελληνικής ως δεύτερης ξένης γλώσσας : διδακτική αξιοποίηση των διδακτικών εγχειριδίων του σχολείου νέας ελληνικής γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης - Κίτσα, Βούλα (Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2003)
Αισθάνομαι ικανοποίηση να προλογίζω τον προκείμενο τόμο. Σύμφωνα με τον τίτλο του, πρόκειται για ανάλυση και αναταξινόμηση των περιεχομένων εικοσιοκτώ εγχειριδίων για τη διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης γλώσσας. Από αυτά άλλα είναι συλλογικά και άλλα ατομικά· το πρώτο συνταγμένο προ τριακονταετίας, το τελευταίο φετινής εσοδείας· όλα όμως ανεξαιρέτως μαρτυρούν τον συγγραφικό μόχθο των έμπειρων μελών του διδακτικού προσωπικού του Σχολείου της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια εντός και εκτός Ελλάδος ευρύτατα -την επιτυχία τους επιβεβαιώνουν οι συνεχείς ανατυπώσεις τους. Πρόκειται όντως για εγχειρίδια τόσο πλήρως καθιερωμένα στη συνείδηση της επιστημονικής κοινότητας, ώστε συχνά να αντιγράφονται, ομολογημένα και μη, από ομοτέχνους συγγραφείς. Το έργο της ανάλυσης και αναταξινόμησης των πολύτιμων αυτών εγχειριδίων σε μια σειρά πινάκων, που αναλήφθηκε από το Τμήμα Λεξικογραφίας του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, σχεδιάστηκε και διεκπεραιώθηκε με κάθε προσοχή και επιμέλεια από την κ. Βούλα Κίτσα, διδάκτορα γλωσσολογίας, [...]· αποφασίστηκε από το Δ.Σ. του ΚΕΕ η δημοσίευσή του σε ιδιαίτερο τόμο, που θα μπορούσε να βοηθήσει τους δασκάλους-χρήστες των βιβλίων να εντοπίζουν εύκολα και γρήγορα τον πολλαπλό χειρισμό των αυτών γλωσσικών φαινομένων μέσα σε μια έκταση αρκετών εκατοντάδων εγχειριδιακών σελίδων. Πράγματι, χάρη στο εργαλείο αυτό θα μπορεί εφεξής ο δάσκαλος από τον θησαυρό των προσφερομένων διδακτικών υλικών να επιλέγει κείμενα, ασκήσεις, λεξιλογικές και άλλες παρατηρήσεις με χαρακτηριστικά κατάλληλα για το επίπεδο των διαφοροποιημένων ακροατηρίων του. Γιατί τα περιεχόμενά του είναι όχι μόνον αναλυμένα με ενιαία κριτήρια και ομαδοποιημένα, αλλά και σεσημασμένα ως προς το επίπεδο συνθετότητας και δυσκολίας τους. Με τους όρους αυτούς, ευνοείται ο στόχος της εξειδικευμένης, έως και εξατομικευμένης, διδασκαλίας. [...]