Ασσασίνοι του Βορρά Δροσουλίτες του Νότου - Ρόμβος, Τέος, 1945- (Γόρδιος, 1993)
Στο μπλε γαλακτερό της νύχτας ο ουρανός κομματιάζεται από τ’ αστέρια που σκορπίζονται, η μυρωδιά από την αρμύρα της θάλασσας αναστατώνει, το χαϊδολόγημα του σώματος της Χώρας με τις μυστηριώδεις εσοχές, τα ηδονικά σκοτεινιάσματα, τα ερεθιστικά εξογκώματα, η πλάνα παλινδρόμιση της θάλασσας στις παραλίες, τα βράχια χαραγμένα από την πανάρχαια παρουσία ανθρώπων, στα πιο απόκρημνα σημεία σταυραετοί και γεράκια έχουν φτιάξει τις φωλιές τους, σκόρπια πελασγικά ερείπια, θαμμένες πολιτείες κάτω από τους αυτοκινητοδρόμους, ο δεύτερος ήλιος, το αίμα των ματιών μας, η αναζήτηση των κατοίκων στο σώμα της Χώρας, Λεμούριες ψυχές, υπνοβάτες Ασσασίνοι, θαμπές σκιές οι Δροσουλίτες, οι νύμφες της μεγάλης σπηλιάς, τα πρόσωπά τους συνεπαρμένα από την επιθυμία του χορού, απλώνεται σαν την άγρια φωτιά που τη φυσάει αυγουστιάτικο μελτέμι, τα μαλλιά των γυναικών φλόγες που καίνε στο κεφάλι τους, τα χείλη προφέρουν ακατάληπτες υγρές λέξεις, στα μάτια τους καθρεφτίζεται ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ, ερωτεύονται, χορεύουν, μαινάδες που κατευθύνουνε με τα βογκητά τους τούς άντρες και τους κρατάνε με τα υγραμένα αιδοία τους αιχμάλωτους μιας ηδονής που δεν έχει αρχή και τέλος, άντρες και γυναίκες ματώνουν και πεθαίνουν πάνω στον παλαιό δρόμο του Μεταξιού, εκεί που άρχισαν και τελειώνουν οι ζωές τους, εκεί που γράφονται οι ιστορίες τους …