Η φόνισσα - Παπαδιαμάντης, Αλέξανδρος, 1851-1911 (Ωρόρα, 1993)
Η Φόνισσα είναι νουβέλα του συγγραφέα Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Πρόκειται για το δεύτερο συγγραφικό έργο του και θεωρείται ένα από τα κορυφαία της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Είναι γραμμένο στην καθαρεύουσα και αποτελείται συνολικά από 17 κεφάλαια. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό «Παναθήναια» σε συνέχειες από τον Ιανουάριο ως τον Ιούνιο του 1903, έχοντας τον υπότιτλο «κοινωνικόν μυθιστόρημα». Η πλοκή του έργου εκτυλίσσεται στην ιδιαίτερη πατρίδα του συγγραφέα, τη Σκιάθο. Κεντρικόν πρόσωπον της ιστορίας είναι η Φραγκογιαννού, μία ηλικιωμένη χήρα, η οποία έζησε μίαν βασανισμένην ζωήν ως παιδίον, ως σύζυγος, ως μήτηρ και ως τήθη, μαθημένη πάντα να υπηρετεί χωρίς αντιρρήσεις τους ανθρώπους του περιβάλλοντός της. Η πείρα τής δίδαξε ότι η ζωή διά μίαν γυναίκα είναι γεμάτη βάσανα και η θεωρία της ήτον ότι η γέννησις ενός κοριτσίου δεν φέρνει τίποτα άλλον παρά δυστυχίαν, όχι μόνον στο ίδιον το παιδίον, αλλά και στην οικογένειάν του, ιδίως αν είναι φτωχή.