Τα μυστικά της γης - Χατζηβασιλείου, Βασίλης Γ., 1947- (Παρατηρητής, 1996)
Τι ήταν να πιάσει εκείνη η θεομηνία. Ρήμαξε σπαρτά, ξερίζωσε δέντρα, πλημμύρισε υπόγεια, ξήλωσε σκεπές και τελείωσε τη συφοριασμένη επίσκεψή της σωριάζοντας κατάχαμα το σπτπκό του γεπονά μου. Και να πεις πως ήταν καμιά παράγκα της κακιάς ώρας ή κανένα εγκαταλειμμένο παλιόσπιτο. Καινούριο στττπ ακατοίκητο ακόμα -γιατί κάτι μερεμέπα του υπολείπονταν- και σωριάστηκε σαν ψεύτικο μ' ένα υπόκωφο βουητό κατάχαμα.