Η λίμνη - Kawabata, Yasunari, 1899-1972 (Λογοτεχνίες της Άπω-Ανατολής ;, 1986)
Ο Τζινμπέι είναι άστεγος. Μπαίνει σε ένα λουτρό κι απολαμβάνει από τα χέρια του ανήλικου κοριτσιού μπάνιο και μασάζ και λούσιμο. Η φωνή της είναι μαγική. «Για μένα, όταν ακούω τη φωνή σου, όλα τα άλλα εξαφανίζονται», της λέει. Ο Τζινμπέι παίρνει από πίσω τις γυναίκες, τις παρακολουθεί. Όπως την Μιγιάκο, που του πέταξε την τσάντα της με 200.000 γιέν μέσα∙ που αντιπροσώπευαν την νιότη της που την χαράμισε δίπλα σε έναν μισογύνη γέρο. Ή την μικρή Χισάκο, την μαθητριούλα στο σχολείο που ήταν καθηγητής Ιαπωνικών και της πήρε την παρθενιά. Και τον εφηβικό του έρωτα. Και την κοπέλα στην λίμνη, την Ματσίε που είναι ερωτευμένη με έναν φοιτητή και του πάει πυγολαμπίδες.