Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ - Θεοδωρίδης, Πάνος, 1948- (Υψικάμενος, 1980)
Ποίημα Κρίσιμη ώρα, έτσι δεν είναι; Αμάλγαμα όπως όλες οι αποφάσεις, τα αποφάγια, τα αποφόρια, η αποφορά. Ξεντύνομαι το δέρμα της ημέρας, φεύγει κι έρχεται το μεσημέρι, τα γρανάζια σκουριάζουν κι ένα λεπιδόπτερο σκίζει τα πλήχτρα στα δυό. Τίποτα δε δονείται σ' αυτόν το βρωμότοπο· ο θάνατος είναι κοντά μα ξέρω καλά πώς δε θα 'ρθει. Φεύγοντας τίποτα δε λύθηκε· με το φόβο στο αίμα ένα σκιάχτρο αισθάνομαι έμπνοο της τιποτένιας αυγής κατάσαρκο φώς. Άργησα. Της νύχτας το πορώδες έκζεμα μ' άφησε ακάλυπτο σ' ένα τιμόνι ενώ οι μέρες περνούν σε έξοχα χέρια ποτάμια, σκοτεινοί δρόμοι, σιωπή πάθη γεννημένα στις εξώπορτες ενός κόσμου πού δεν είναι για παιδιά τώρα πού όλοι χρειάζονται μπιμπερόν· ο τρόμος απλώνεται αργά στα μέλη μου χωρίζομαι από τα πράγματα με πήλινο φράχτη, ξέρω το δίκιο να μετρώ· άσχημο να μη μετράς την αδικία.