Αθώος σαν αγαπημένος : αφήγημα - Κάραλη, Μαλβίνα, 1952-2002 (Καστανιώτης, 1989)
Πως έγινε και αγάπησες, πες μου. Θα κάθομαι δίπλα σου και συ, με τα χειρόγραφα κλειστά, θα μου μιλάς. Πες μου, που δεν ξέρω πως αγαπάνε έτσι οι άνθρωποι και όσο αγαπάνε το βλέμμα τους είναι σαν σκύλου, το δέρμα άγριο και κιτρινωπό και το κορμί μικραίνει. Και όλη αυτή η αθλιότητα και ι ανοησία, ο εξευτελισμός και η ταπείνωση λέγεται: το μεγαλείο του έρωτα και αηδιάζω από ντροπή και από λύπη... ... Και η Μαρία διηγήθηκε και το κορίτσι είπε: "Από τις πολλές φορές που έχω ακούσει να διηγούνται τον έρωτα, τον ξέρω απ' έξω. Και μόνο απ΄έξω θέλω να τον ξέρω".