Η γλώσσα της τέχνης - Γριμάνη, Άννα, 1962- (Ίδρυμα Ευγενίδου, 2012)
Όσα περιγράφονται στα επόμενα κεφάλαια αποτελούν οριακές τοποθετήσεις, οι οποίες είναι αποδεκτές κατά περίπτωση από τους καλλιτέχνες. Είναι συμπεράσματα από προσωπικές εμπειρίες σε σχέση με τη δική μου δραστηριότητα στις εικαστικές τέχνες, αλλά και από παρατηρήσεις σε προβλήματα διδασκαλίας μιας μακρόχρονης θητείας, κυρίως στη Σχολή Καλών Τεχνών, η οποία διήρκεσε περίπου 40 χρόνια. Όσα αναφέρονται σ' αυτό το βιβλίο είναι προσωπικές απόψεις και δεν έχουν σχετική βιβλιογραφία και φέρω ακέραια την ευθύνη γι' αυτές, θα πρέπει να προσθέσω ακόμα ότι, κρίνοντας και παρατηρώντας χιλιάδες έργα μαθητών μου, έμαθα να βελτιώνω και τη δική μου ζωγραφική. Παρακολούθησα τις ανάγκες, τα σφάλματα και τις γνώσεις που θα έπρεπε να έχει ο καθένας απ' αυτούς ξεχωριστά, ώστε να προωθήσει και να ολοκληρώσει την προσωπική του άποψη, που είναι ούτως ή άλλως μοναδική. Ελπίζω να βοηθήσει νέους ζωγράφους και να ενημερώσει εκείνους που δεν ασχολούνται με την τέχνη, αλλά θα ήθελαν να βελτιώσουν τις γνώσεις τους και να ξεπεράσουν ορισμένες φοβίες για το απρόσιτο της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Θα πρέπει εδώ να επαναλάβω ότι μπορεί να μιλήσει κανείς για τα πάντα εκτός από ένα που είναι και το πιο σημαντικό: Το πώς μπορείς να γίνεις καλλιτέχνης. Παρ' όλες τις προσπάθειές μου, δεν κατάφερα ποτέ να κατασκευάσω έναν καλλιτέχνη. Απλά βοήθησα με πολλή αγάπη. Και μία σημείωση που θεωρώ αυτονόητη: Μην αρκείστε σε απλή ανάγνωση των κειμένων αυτού του βιβλίου. Πάρτε χρώματα και πινέλα και ζωγραφίστε, ώστε να έχετε προσωπικές εμπειρίες.