Η φιλία είναι θησαυρός : κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας - Παπαδημητρακόπουλος, Κωνσταντίνος Γ. (Φωτοδότες, 2000)
Με πολύ εγκωμιαστικό τρόπο μιλούν οι Πατέρες για την φιλία. Κι είναι όντως υπέροχα όσα αναφέρουν γι’ αυτήν! Μιλούν για την αξία και τα γνωρίσματά της. Παραθέτουν υποδείγματα γνήσιας φιλίας. Μας προτρέπουν με έμφαση να αποκτούμε φίλους. Και μας λένε και το πώς! Ακόμη δε και πως θα την διατηρήσουμε όσοι την έχουμε! Ωστόσο δεν μιλούν για την όποια φιλία και τους οποιουσδήποτε φίλους! Απορρίπτουν τους φίλους των περιστάσεων, των συμφερόντων, των απολαύσεων και των διασκεδάσεων! Αναφέρονται μονάχα στους γνήσιους, όπως τους αποκαλούν, τους ομόψυχους, αυτούς που αγαπούν θερμά και ειλικρινά! Τους έντιμους, τους ηθικούς και τους ενάρετους! Αναφέρονται καθαρά στην πνευματική φιλία! Αυτή τη φιλία μας ζητούν να επιδιώκουμε, που προέρχεται απ’ το Πνεύμα, γιατί είναι ισχυρή! Αυτήν που μπορεί να μας θρέψει την ψυχή! Αυτήν που είναι σύμφωνη με το θέλημα του Θεού! Και μιλάνε για τους φίλους εκείνους που πρέπει να κάνουμε για το Θεό, αλλά και για τους εχθρούς εκείνους που πρέπει να κάνουμε επίσης γι’ Αυτόν! Στο μεγάλο, όντως, αυτό θέμα, που τόσες γνώμες και απόψεις ακούγονται σήμερα, ας ακούσουμε και τα φωτισμένα απ’ το Άγιο Πνεύμα λόγια των Πατέρων. Εκείνων που επιπλέον ζούσαν την φιλία κι ήταν και μεταξύ τους φίλοι, γιατί προπάντων ήταν φίλοι του Θεού…