Ο Πατριαρχικός ναός του Αγίου Γεωργίου = The Patriarchal church of Saint George : η ιστορία η αρχιτεκτονική και οι εικόνες του = architecture history icons - Καζαμία-Τσέρνου, Μαρία Ι. (Εκδόσεις Κυριακίδη : Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 2013)
Στην καθ' ημάς ανατολή, το δώρο ήταν πάντοτε ένδειξη σεβασμού προς το πρόσωπο του αποδέκτη του. Κάποτε, γράφει ο Πλούταρχος, ένας φτωχός γεωργός διασταυρώθηκε με τον βασιλιά του. Δεν είχε τίποτε να του δωρίσει. Όμως, έτρεξε στο κοντινότερο ρυάκι, γέμισε τις φούχτες του με νερό και τις πρόσφερε στον βασιλιά για να πιει. Ο βασιλιάς χαμογέλασε και δέχθηκε το ταπεινό δώρο, ικανοποιημένος από την καλή πρόθεση του υπηκόου του. Στην Παλαιά Διαθήκη (Βασιλειών Α'), ο Σαούλ λέει στο παιδί που τον συνοδεύει: "και ιδού πορευσόμεθα, και τι οίσομεν τω ανθρώπω του Θεού;" [και αν πάμε, τι θα δώσουμε στον άνθρωπο του Θεού;]· "ότι οι άρτοι εκλελοίπασιν εκ των αγγείων ημών, και πλείον ουκ έστι μεθ' ημών εισενεγκείν τω ανθρώπω του Θεού το υπάρχον ημίν" [στα αγγεία μας δεν υπάρχουν ψωμιά και δεν έχουμε πια τίποτε δικό μας για να του δωρίσουμε]. "Και προσέθετο το παιδάριον αποκριθήναι τω Σαούλ και είπεν· ιδού εύρηται εν τη χειρί μου τέταρτον σίκλου αργυρίου, και δώσεις τω ανθρώπω του Θεού, και απαγγελεί ημίν την οδόν ημών" [και του απάντησε το παιδί: εδώ έχω στο χέρι μου ένα νόμισμα ενός τετάρτου ασημένιου σίκλου. Θα το δώσεις στον άνθρωπο του Θεού και εκείνος θα μας πει ποιος είναι ο δρόμος μας].