Οι δρόμοι της ελευθερίας. Η ηλικία της λογικής Ι : μυθιστόρημα - Sartre, Jean-Paul, 1905-1980
Η Ίβιτς χαμήλωσε τα μάτια της μ’ ένα ύφος αφηρημένο. «Κάτι θα μου συμβεί». «Ξέρω. . .», είπε ο Ματιέ, «η γραμμή της ζωής στο χέρι σας είναι κομμένη στα δυο. Μου είπατε όμως πως αυτά τα πράγματα δεν τα πιστεύετε». «Όχι, βέβαια, δεν τα πιστεύω. Κι έπειτα, συμβαίνει να μη μπορώ να φανταστώ το μέλλον μου. Είναι κλειστό από παντού». Η Ίβιτς σώπασε και ο Ματιέ την κοίταζε σιωπηλός. Χωρίς μέλλον. . . Ξαφνικά, μια άσχημη γεύση του γέμισε το στόμα κι αγκάλιασε την Ίβιτς με όλη του τη δύναμη. Ναι, ήταν αλήθεια. Η Ίβιτς δεν είχε μέλλον: η Ίβιτς τριάντα ετών, σαράντα ετών, δεν είχε κανένα νόημα. Σκέφτηκε: «Δε θα κρατήσει πολύ». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)