Αναμνήσεις ενός κυνηγού - Tourgueneff, Ivan Sergueivitch, 1818-1883 (Βιβλιοθήκη Τόξο ;, 1986)
Μάταια ο Τσερτοπχάνωφ πάσχιζε να βάλει φρένο στο θυμό του... Μάταια πολέμαγε να πείσει τον εαυτό του πως... αυτό το άλογο, χωρίς νάναι ο Μάλεκ Άντελ, είχε ωστόσο κάποια αξία και μπορούσε ακόμα να του προσφέρει πολλές υπηρεσίες. Απόδιωξε με μανία αυτή τη σκέψη, σαν νάτανε μια καινούργια προσβολή για τον άλλο Μάλεκ Άντελ, που απέναντί του ένιωθε κιόλας τόσο ένοχος!.. Τι λοιπόν! Ήταν τόσο τυφλός, τόσο τρελός για να συγκρίνει μαζί του ένα τέτοιο παλιάλογο! Όσο για τις υπηρεσίες που αυτός ο ψωριάρης μπορούσε ακόμα να του προσφέρει... μήπως θα του κανε την τιμή να τον καβαλικέψει; Ποτέ! Για τίποτα στον κόσμο!... Θα πρεπε να τον πουλήσει σε κανένα Τάταρο, να τον δώσει να τον φάνε τα σκυλιά... Το ζώο δεν άξιζε περισσότερο... Ναι, αυτό ήταν το καλύτερο που είχε να κάνει.