Ατομική ενέργεια : ίχνη από καρκίνο αιωρούνται πάνω απ' τον καθένα μας - Ράικα, Ηλιάνα (Επικαιρότητα / Aktuell, 1979)
Η τραγωδία τον Τσερνόμπιλ και η διαρροή πυρηνικού καυσίμου στην ατμόσφαιρα, δύο εβδομάδες μετά, από πυρηνικό εργοστάσιο της Δ υτ. Γερμανίας, μας φέρνει επιτακτικά αντιμέτωπους με τον κίνδυνο της ραδιενέργειας, μας βάζει μπροστά στην ευθύνη που έχουμε όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά για το τί θέση παίρνουμε σ ' αυτό το πρόβλημα που έχει να κάνει όχι μόνο με τη δική μας ζωή -τη ζωή της γενιάς μας-αλλά με το μέλλον της ανθρωπότητας, την επιβίωση του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη. Μπροστά, λοιπόν, στον κίνδυνο που μας απειλεί από τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας για «ειρηνικούς σκοπούς», που δικαιολογεί σήμερα τη λειτουργία 400 περίπου πυρηνικών αντιδραστήρων -οι 200 απ ' αυτούς είναι στην Ευρώπη-, μας γεννιούνται εύλογα τα παρακάτω ερωτήματα: -Είναι αλήθεια ότι η πυρηνική ενέργεια είναι η μοναδική διέξοδος στο ενεργειακό πρόβλημα, ότι χωρίς πυρηνικούς σταθμούς δεν θα έχουμε ηλεκτρισμό σε μερικά χρόνια; -Είναι η πυρηνική ενέργεια φθηνή; Αληθεύει ότι για να «αποσβε-σθεί» ένας αντιδραστήρας πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια λειτουργίας του; -Πόσο οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας μπορούν να υποκατα- στήσουν την πυρηνική; Είναι αλήθεια ότι το κόστος τους αρχίζει να γίνεται ανταγωνιστικό σε σχέση με το κόστος της πυρηνικής κιλοβατώρας;I Το ενεργειακό είναι καθαρά πολιτικοκοινωνικό πρόβλημα και σαν τέτοιο ερευνώντας το οδηγούμαστε στην αμφισβήτηση του σημερινού τρόπου ζωής και στην αναζήτηση νέων σχέσεων με τη φύση και τον κόσμο, δηλαδή νέου τρόπου παραγωγής, οργάνωσης και ανάπτυξης της κοινωνίας, πράγμα που σημαίνει άλλες ανάγκες, άλλες αξίες στη ζωήμας. Δεν είναι επιστροφή στα σπήλαια της λίθινης εποχής η επιδίωξη κοινωνίας οργανωμένης με βάση την αντίληψη της συλλογι-κότητας και του ανθρωπισμού, που οδηγεί στην κατάργηση της εξουσίας, της βίας και της καταπίεσης και φέρνει τον άνθρωπο σε ισορροπία με τη φύση, τον εαυτό του και τους άλλους ανθρώπους. Το ατύχημα του Τσερνόμπιλ μας έδειξε ότι η ραδιενέργεια δεν έχει σύνορα. Ας μας διδάξει να ξεπεράσουμε τις διαφορές, να γκρεμίσουμε τα σύνορα για να προστατεύσουμε την ύπαρξη της ανθρώπινης ζωής κι ας μην ξεχνάμε πάντα τα λόγια του νομπελίστα της βιολογίας και ιατρικής Τζόρτζ Ουόλντ ότι: «και η πιο ελάχιστη δόση ακτινοβολίας είναι υπερβολική».