Στα χρόνια της πλημμύρας - Mendoza, Eduardo, 1943- (Ψυχογιός, 1996)
Είναι κι οι δυο πλάσματα καθόλου συνηθισμένα. Εκείνος, ο Αουγκούστο, είναι ένας κυνηγός ηδονών, που εμφανίζεται με το προσωπείο του αγγέλου. Εκείνη, η Κονσουέλο, έχει δεθεί με απαράβατους όρκους πίστης. Τολμά, μετά από πολλή περίσκεψη αλλά και δική του πολιορκία, να ενδώσει για μία και μοναδική φορά, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει πως οι στιγμές αυτές δε θα επαναληφθούν. Ονειρεύεται μια άλλη σχέση με τον Αουγκούστο, μια άλλη ζωή, αλλά εκείνος την προδίδει. Κι όμως, η ζωή συνεχίζεται. Έστω και μόνο με τις αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα που η βροχή τούς τύλιξε, που ο Αουγκούστο την πήρε στην αγκαλιά του και η Κονσουέλο δεν αντιστάθηκε. Αυτοί οι δυο άνθρωποι που δεν έχουν τίποτα κοινό, γνώρισαν το πάθος και τον έρωτα με μια δύναμη πρωτόγνωρη. Δεν μπορούν να ξεχάσουν. Δεν μπορούν και να προσποιηθούν ότι δε συνέβη τίποτα. Η ένταση των στιγμών που έζησαν είναι τόση, ώστε ο πόνος δεν σβήνει κι οι πρωταγωνιστές θα πληρώνουν το τίμημα για μια ζωή. "Η ιστορία είναι απλή, μια ερωτική ιστορία" σημειώνει το PUBLISHERS WEEKLY. "Όμως, ο συγγραφέας παντρεύει έξυπνα την ηθική με το συναίσθημα και τοποθετεί τους ήρωές του σε πάμπολλες αμφιλεγόμενες καταστάσεις". Και το LONDON MAGAZINE: "Αυτό το βιβλίο ξεπερνάει το χώρο, την Ισπανία, και το χρόνο, την εποχή του Φράνκο. Το θέμα καθώς και οι ήρωες απευθύνονται σε ένα παγκόσμιο κοινό, άνδρες και γυναίκες. Διαβάζεται εύκολα, ενώ η ίδια η πλημμύρα συμβολίζει ολοφάνερα μια απέραντη, βαθιά αγάπη."