Αργοναυτικαί διηγήσεις - Harte, Bret, 1836-1902 (Ο Παπαδιαμάντης μεταφράζει, 1993)
Στα αφηγήματα των Αργοναυτικών διηγήσεων ο αναγνώστης δε θα διαβάσει τις περιπέτειες του Ιάσονα και των συντρόφων του, αλλά περιστατικά της ανήσυχης ζωής των τυχοδιωκτών του Νέου Κόσμου. Χαρτοπαίκτες, μέθυσοι, πόρνες, λεπτεπίλεπτες εγκληματικές ψυχές, "χαμένα κορμιά" και αθώα πλάσματα - συχνά και ο ίδιος ο Διάβολος - είναι οι ήρωες του Μπρετ Χαρτ. Ο μεταφραστής συστοιχεί με το δικό του τρόπο προς το αρκετά ιδιότυπο ύφος του Αμερικανού συγγραφέα, και πολλές φορές ο αναγνώστης λησμονιέται: αν στους "Εξόριστους του Πόκερ Φλατ" ή στον "Αφερέγγυο" ή στο "Ακρωτήριον του Διαβόλου" τα ονόματα των ανθρώπων και των τόπων ήταν ελληνικά, θα μπορούσε να βεβαιώσει με όρκο πως διαβάζει πρωτότυπον Παπαδιαμάντη. «Εν τω μεταξύ, ο εγγύτερος πλαταγισμός των κωπών εμαρτύρει την προσπέλασιν τον αοράτου ακατίου. Ο μεσίτης μόλις έλαβε καιρόν να κρυφθή όπισθεν της καμπίνας, και πάραυτα αριθμός τις αλλόκοτων πλασμάτων ανήλθε τον λόφον, προς το κατηρειπωμένον συνεντευκτήριον. Ήσαν ενδεδυμένοι όπως ο πρώτος ελθών, όστις, καθώς διήρχοντο δια της ανοικτής θύρας, αντήλλασσεν χαιρετισμούς με τον καθένα εις αρχαϊκήν φρασεολογίαν, απονέμων συνάμα οικείον τι προσωνύμιον. Καπετάν Τραβέρσας, Βαθρακοχάφτης, Σοπραβέντος, Κουρτελάτσας, και Μπαρκομπέστιας, τα ολίγα ταύτα παρεγκώμια έμειναν εις την μνήμην του μεσίτου». Αλλά είναι αυτά, πράγματι, περισσότερο Μπρετ Χαρτ και λιγότερο Παπαδιαμάντης;