Επί σκηνής χωρίς πρόβα - Μπουραντάς, Δημήτρης Κ. (Λογοτεχνικά δοκίμια, 2011)
Παρότι ζούμε σ' έναν κόσμο γεμάτο περιορισμούς που γίνεται όλο και πιο αβέβαιος, πολύπλοκος, αντιφατικός, ανταγωνιστικός, δαρβινικός, ίσως και πιο απάνθρωπος, η ρήση του Α. Καμύ "Η ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών" και αυτή του Ε. Φρομ "είμαστε αποτελέσματα της ιστορίας, αλλά ταυτόχρονα δημιουργούμε την ιστορία" έχουν αρκετή δόση αλήθειας. Καθημερινά στη ζωή μας, βρισκόμαστε "επί σκηνής" και παίζουμε "χωρίς πρόβα" λίγο ή πολύ σημαντικές, αλλά κάθε φορά μοναδικές και διαφορετικές πράξεις, κάνοντας τις δικές μας επιλογές σχετικά με το σενάριο και τους ρόλους μας. Το βιβλίο προσφέρει ένα ολοκληρωμένο υπόβαθρο εννοιών, αξιών, αρχών και μεθόδων που μας είναι απαραίτητες για να κάνουμε σωστές επιλογές και να "παίζουμε επί σκηνής χωρίς πρόβα" όσο γίνεται καλύτερα για μας και για αυτούς που αγαπάμε. Αποτελεί ένα μοναδικό και απαραίτητο εφόδιο για να αξιοποιούμε την ελευθερία μας, να μην αφεθούμε στο μοιραίο, στους περιορισμούς και στις επιταγές των άλλων και να μη γευθούμε στο τέλος την πικρία των ανεκπλήρωτων ονείρων και μιας αβίωτης ζωής. Με δοκιμιακό, αλλά απλό και εκλαϊκευμένο λόγο, με προσωπικές ιστορίες, μεταφορές, παραδείγματα και χιούμορ, ο συγγραφέας παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο και δομημένο σύνολο γνώσεων υπαρξιακής, νοητικής, κοινωνικής και πολιτικής νοημοσύνης. Γνώσεις που μας βοηθούν ουσιαστικά να αξιοποιήσουμε το μυαλό μας, να κατανοήσουμε σε βάθος τον εαυτό μας, το νόημα της ζωής, τα όνειρα, τις αξίες, τις προτεραιότητες, τους στόχους και τους τρόπους επίτευξής τους. Το βιβλίο αποτελεί μια πυξίδα για να ζούμε μια αυθεντική ζωή, να δημιουργούμε το πεπρωμένο μας και ν' αναπτύσσουμε σωστές ανθρώπινες σχέσεις, ώστε να πραγματώσουμε τις δυνατότητές μας και να κληροδοτήσουμε έναν καλύτερο κόσμο. Ταυτόχρονα, ο συγγραφέας μάς προσφέρει ένα πλαίσιο ιδεών που μας βοηθούν να οξύνουμε την πολιτική μας νοημοσύνη, να κάνουμε σωστές πολιτικές επιλογές - αφού μέσω αυτών καθορίζουμε τις πολιτικές, τη λειτουργία της δημοκρατίας, την πορεία της χώρας και κατά συνέπεια τις δικές μας "τύχες". Ένα μέρος αυτών των ιδεών συνιστούν ένα ιδεολογικό "μανιφέστο" για ένα εναλλακτικό και πιο ανθρώπινο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, ενώ ένα άλλο μέρος αποτελούν ένα πλαίσιο πολιτικής για μια διαφορετική πορεία ανάπτυξης και διεξόδου της χώρας μας από την πολύπλευρη κρίση. Το "Επί σκηνής χωρίς πρόβα" αποτελεί μια πινελιά αισιοδοξίας στα γκρίζα σύννεφα που μας σκεπάζουν και δεν μας αφήνουν να σηκώσουμε τα μάτια μας και να αντικρίσουμε τον ουρανό. Μας κάνει να συνειδητοποιούμε ότι ζούμε φυλακισμένοι πίσω από τα σίδερα ενός μοντέλου κατανάλωσης και παραγωγής που έχει ως θεό τον πλούτο των υλικών αγαθών. Μας θυμίζει ότι χάσαμε τις ανθρώπινες αξίες και παραιτηθήκαμε στα άγχη, στα αρνητικά συναισθήματα και στην αλλοτρίωση. Μας κάνει να στοχαστούμε θέτοντας ξανά τα θεμελιώδη υπαρξιακά ερωτήματα για μια καλύτερη ζωή ως άτομα ως κοινωνία και ως κόσμος.