Το στεφάνι και η λύρα - Yourcenar, Marguerite, 1903-1987 (Χατζηνικολή, 1986)
Τις μεταφράσεις των αρχαίων ελληνικών ποιημάτων που θα διαβάσουμε, ως ένα σημείο τις έγραψα για την καθαρά προσωπική μου απόλαυση και αυτό στην πιο ακριβόλογη κυριολεξία, χωρίς δηλαδή να με είχε ποτέ απασχολήσει το αν θα δημοσιεύονταν ποτέ ή όχι. Το ίδιο και τα λιγόλογα ή μακροσκελή σημειώματα που προλογίζουν αυτές τις μεταφράσεις και που στην αρχή δεν ήταν παρά οι πληροφορίες που συγκέντρωνα ή οι εκτιμήσεις που επιχειρούσα μόνον για μένα. Όταν μετέφραζα αυτά τα ποιήματα ή αυτά τα αποσπάσματα, ουσιαστικά δεν διέφερα από τους αλλοτινούς ζωγράφους που ζωγράφιζαν πάνω σε αρχαϊκά πρότυπα ή σχεδίαζαν πίνακες παλαιότερών τους δασκάλων για να μπουν πιο βαθιά μέσα στα μυστικά της τέχνης τους, ή από τον συνθέτη που αραιά και που ξαναδουλεύει κάποιο κομμάτι του Μπαχ ή του Μόζαρτ, για ν' αντλήσει απ' αυτό απόλαυση και πλούτο. Η επιλογή που ακολουθεί ανοίγει με τον θαυμαστό κώμο (στο πρωτότυπο ακούγεται καθαρά) των ποιητών της Ιωνίας του 7ου και του 6ου αιώνα, πολύλαλο και αρμονικό τραγούδι πουλιών. Κλείνει με μερικούς ποιητές των χρόνων του Ιουστινιανού. Αμφιβάλλοντας για την ικανότητά μου να μεταφράσω από τον Όμηρο και τον Ησίοδο έστω και ένα μέρος που θα έδινε μια ιδέα για το έργο τους, προτίμησα να προσφέρω, σαν ένα πρελούδιο, μερικές μόνον μεμονωμένες φράσεις, πλουτισμένες όμως με μια πολύτιμη πατίνα από τη συγκίνηση και το σέβας με τα οποία ξαναειπώνονταν στους ερχόμενους αιώνες, ωσάν επωδοί της ελληνικής ευαισθησίας, μέχρι τα τέλη του αρχαίου κόσμου. Στο τέλος του βιβλίου, αντί για επίλογο, βάζω καμιά εικοσαριά χριστιανικά επιγράμματα που κλιμακώνονται από τον 6ο μέχρι τον 10ο αιώνα. Από το πρελούδιο ως τον επίλογο, δώδεκα περίπου αιώνες, από τον πρώτο αρχαϊκό Παρθενώνα ως την Αγιά Σοφιά, και κάπου τριάντα έξι γενιές μετακινούνται και αλλάζουν για να παγιώσουν τελικά μέσα απ' αυτήν τη ρευστότητα μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε τραγούδι και γραπτή ποίηση, ανάμεσα σε φύση και πολιτεία, ανάμεσα στην πίστη προς τους θεούς και τον σκεπτικισμό, ανάμεσα στην παθιασμένη λαχτάρα για τη ζωή και τα πικρά ερωτήματα γύρω από τη ζωή. Σ' αυτή την έκδοση, γιατί θα υπάρξει και άλλη πολύ μεγαλύτερη αφού θα περιλαμβάενι τα αρχαία ελληνικά κείμενα αντικρυστά με τις γαλλικές μεταφράσεις τους δημοσιεύονται όλα αυτά τα λιγόλογα ή μαρκοσκελή σημειώματα, στην ουσία όλη η τεράστια εργασία που έχει κάνει η Γιουρσενάρ γύρω από την αρχαία μας ποίηση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)