Η ερμηνία των ονείρων - Freud, Sigmund, 1856-1939 (Ψυχαναλυτική βιβλιοθήκη, 1995)
Πρόκειται για το ογκωδέστερο και ταυτόχρονα, κατά την εκτίμηση και του ίδιου του Φρόυντ, το σημαντικότερο έργο του, προιόν μιας μεγάλης έμπνευσης και μεγαλοφυούς σύλληψης, μιας έμπνευσης "που μόνο μια φορά έρχεται στη ζωή ενός θνητού", γιατί, πάλι με τα λόγια του Φρόυντ, το βιβλίο αυτό "περιέχει την πιο πολύτιμη από όλες τις ανακαλύψεις, που η αγαθή τύχη μου επέτρεψε να κάνω". Η "Ερμηνεία των ονείρων" δεν είναι βέβαια λαικός ονειροκρίτης, αλλά η via regia, η βασιλική οδός, που οδηγεί κατ ευθείαν στο ασυνείδητο, σε εκείνη τη γεμάτη από ανικανοποίητα πάθη και απωθημένες σκέψεις και επιθυμίες σκοτεινή περιοχή της ψυχής του ανθρώπου, που ο Φρόυντ έταξε σκοπό της ζωής του να εξερευνήσει με την τόλμη του πρωτοπόρου εξερευνητή και να την φωτίσει με τα μέσα και τις μεθόδους του μεγάλου επιστήμονα. Έτσι η "Ερμηνεία των ονείρων", το κλειδί για την είσοδο στο ασυνείδητο, περιέχει εν σπέρματι όλο το κατοπινό μιας σειράς σπουδαίων έργων, που ανήκουν λιγότερο ή περισσότερο στην ίδια χρονική και θεματική περίοδο, όπως η "ψυχοπαθολογία της καθημερινής ζωής", "Ντόρα, η ανάλυση μιας υστερίας", το "Όνειρο και τηλεπάθεια", και κυρίως οι "Τρεις τελετές για τη θεωρία της σεξουαλικότητας", που μαζί με την "Ερμηνεία των ονείρων" αποτελούν τις δύο θεμελιώδεις αφετηρίες, από τις οποίες ξεκινά και ξεδιπλώνεται όλη η θεωρία της ψυχανάλυσης.