Οι γάμοι του Φίγκαρο - Beaumarchais, Pierre Augustin Caron de, 1732-1799 (Καστανιώτη, 2001)
Η κοσμογονία του γαλλικού 1789 προαναγγέλλεται στον «Φίγκαρο» όχι με τριγμόν οδόντων, αλλά με έναν εκστατικά χορευτικό λόγο, υπέροχης ευφυΐας απαλλαγμένης από το ευφυολόγημα, σε ένα έργο όπου κυριαρχεί η αγάπη προς το ζην, ή και το ερωτικώς ζην, με πλοκή που οδηγείται από την ευρυθμία προς την «έκστασιν». Η Γαλλική Επανάσταση θα έρθει, θα τιμωρήσει. Και θα εκδικηθεί. Στον Μπωμαρσαί, η προειδοποίηση γίνεται με μυρωμένα μαντηλάκια, σατανικά παραπλανητική για τον «αθώο».