Το παλαμάρι - Plautus, Titus Maccius, 250-184 (Βιβλιοθήκη αρχαίων συγγραφέων ;, 2004)
Μολονότι η έκθεση αυτή απευθύνεται στο ευρύ αναγνωστικό κοινό, προσπάθησα να λάβω υπόψη μου όχι μόνο την επιθυμία του μέσου αναγνώστη να περάσει την ώρα του ευχάριστα διαβάζοντας ένα δείγμα λατινικού γραμματειακού είδους το οποίο, δυστυχώς, είναι ελάχιστα γνωστό στο ελληνικό κοινό, αλλά και τις ακαδημαϊκές ανάγκες του φοιτητή της Λατινικής Φιλολογίας και της Θεατρολογίας. Μετέφρασα το Παλαμάρι για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1992 στην Γλασκώβη, όπου δίδασκα το κείμενο αυτό σε προπτυχιακούς φοιτητές στο πλαίσιο ενός μαθήματος για τη ρωμαϊκή κωμωδία. Το μεταφραστικό αποτέλεσμα δεν ήταν ικανοποιητικό και το όλο εγχείρημα ξεχάστηκε στο συρτάρι. Ακολούθησαν οι Αδελφοί και ο Ευνούχος του Τερέντιου και οι Γνώμες του μιμογράφου Ποπλίλιου Σύρου. Την αφορμή για να αναθεωρήσω ριζικά το χειρόγραφο της μετάφρασης του 1992 την έδωσαν οι παραδόσεις μου για το έργο αυτό στους φοιτητές Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου το εαρινό εξάμηνο του 2002, καθώς και η πεποίθηση ότι η προετοιμασία κάθε βιβλίου πρέπει να έχει και ημερομηνία λήξεως. Η μετάφραση δεν είναι ούτε έμμετρη ούτε ποιητική, αλλά "αναγνωστική"