Η Φλώρινα στο έπος του σαράντα : ιστορία των σιδηρών συνταγμάτων της (University Studio Press, 2008)
Πέραν της ανδρείας και της αυτοθυσίας, που διέκρινε κι όλους τους άλλους συμπολεμιστές τους στο Έπος, οι άνδρες των Σιδηρών Συνταγμάτων Φλωρίνης είχαν κάτι το ξεχωριστό. Στην μεγάλη πλειοψηφία τους ήσαν σλαβόφωνοι Μακεδόνες και είχαν «το λυκοτόμαρο». Παρ’ ότι οι πατέρες τους ενωρίτερα είχαν αποτελέσει την ραχοκοκαλιά του Μακεδονικού Αγώνος και το Ιερόν Σφάγιον του Έθνους, η Πατρίδα τους υποπτεύονταν! Και όχι μόνον αυτό. Τους διέκρινε από τους άλλους Έλληνες. Ιδιαίτερα μάλιστα εκείνα τα χρόνια, από το 1936, η δικτατορία τους καταπίεζε και αρκετούς τους φυλάκιζε ή τους εξόριζε δίχως λόγο ούτε νόμο. Αυτοί, όμως, κατά Θείαν Δίκην αποτελούσαν πρώτοι, από τον Αύγουστο 1940, την πρώτη ελληνική στρατιωτική δύναμη επί των συνόρων της Αλβανίας απέναντι στην κραταιά Ιταλική Αυτοκρατορία. Αυτούς παρέτασσε η Ελλάδα και ταυτόχρονα τους φοβόταν! Μικροελλαδίτικη σχιζοφρένεια! (. . .) Σ’ αυτούς τους άνδρες αφιερώνεται με ευγνωμοσύνη η ανά χείρας έκδοση. Είναι χρέος τιμής. Και είναι καμάρι μας. Είναι, επίσης μια συνεισφορά στην εθνική μας αυτογνωσία.